110-metrowe mieszkanie w Warszawie: projekt pracowni WOZ.design

Punktem wyjścia stało się funkcjonalne rozdzielenie stref wspólnych i indywidualnych. Ostateczny układ przestrzenny przypomina model znany z koncepcji colivingu, stosowanej m.in. w Szwajcarii – wspólna przestrzeń integrująca domowników oraz wyraźnie wydzielone, autonomiczne części prywatne.

Industrialna narracja inspirowana miastem

Wnętrze utrzymane jest w estetyce industrialnej, subtelnie nawiązującej do charakteru pobliskiego Dworca Zachodniego. Dominują stalowe przeszklenia, techniczne oprawy oświetleniowe oraz wyraziste detale, takie jak zegar w stylistyce dworcowej umieszczony na regale.

Paleta kolorystyczna została utrzymana w tonacjach neutralnych – szarościach, beżach i bieli. Tło to przełamują starannie dobrane akcenty kolorystyczne, które ocieplają przestrzeń i nadają jej bardziej przyjazny, domowy charakter. Industrialność nie jest tu surowa ani chłodna – została zmiękczona tekstyliami, sztuką i naturalnymi materiałami.

Strefa dzienna – przestrzeń wielofunkcyjna

Centralnym punktem mieszkania jest rozbudowana strefa dzienna obejmująca hol, salon z aneksem kuchennym oraz pokój gościnny. Decyzja o wyburzeniu jednej ze ścian i wprowadzeniu stalowo-szklanego przeszklenia pozwoliła uzyskać efekt wizualnej lekkości przy zachowaniu możliwości separacji funkcji.

Pokój gościnny zaprojektowano jako przestrzeń wielozadaniową. W zależności od potrzeb pełni on rolę:

• sypialni dla gości,
• jadalni,
• strefy rozrywki (gry VR),
• miejsca do ćwiczeń.

Mięsista, ciężka zasłona umożliwia szybkie wydzielenie intymnej przestrzeni noclegowej, a zastosowanie mebli rozkładanych zwiększa funkcjonalność i elastyczność aranżacji. To przykład projektowania scenariuszowego – wnętrze adaptuje się do zmieniających się potrzeb użytkowników.

Charakterystycznym rozwiązaniem jest rezygnacja z telewizora w salonie. Zamiast niego zastosowano bezprzewodowy rzutnik, który wyświetla obraz bezpośrednio na sufit. Pozwala to oglądać filmy w pozycji leżącej, tworząc nietypowe, immersyjne doświadczenie wizualne i jednocześnie eliminując dominujący, czarny ekran z kompozycji wnętrza.

Autonomia i prywatność 

Każdy z braci otrzymał w pełni funkcjonalną, prywatną część mieszkania, obejmującą: sypialnię, gabinet, garderobę, łazienkę.

Takie rozwiązanie zapewnia pełną autonomię w codziennym funkcjonowaniu, szczególnie istotną w modelu współzamieszkiwania dorosłych osób prowadzących niezależne życie zawodowe. Układ ten umożliwia komfortową pracę zdalną, odpoczynek oraz przechowywanie bez kompromisów przestrzennych.

W projekcie wdrożono również nowoczesne rozwiązania smart home. W przedpokoju zastosowano system LED informujący m.in. o przepełnieniu kosza na śmieci, natomiast nad drzwiami gabinetów umieszczono sygnalizację świetlną wskazującą, że jeden z domowników prowadzi rozmowę online. To funkcjonalne detale, które realnie wspierają codzienne użytkowanie przestrzeni.

Sztuka równoważąca industrialną strukturę

Istotnym komponentem aranżacji jest malarstwo Magdaleny Lenartowicz. Obrazy artystki wprowadzają do wnętrza dodatkowy koloryt i emocjonalną głębię. Ich obecność równoważy techniczny, industrialny charakter przestrzeni, nadając jej miękkości i wizualnego ciepła. Kompozycje nie dominują, lecz subtelnie budują atmosferę.

Architektka podkreśla osobisty wymiar tej współpracy: kontakt ze sztuką Magdaleny Lenartowicz przynosi poczucie spokoju i wewnętrznego wyciszenia – dokładnie tych aspektów, których potrzebowało projektowane wnętrze.

Materiały i wyposażenie 

W realizacji zastosowano materiały wysokiej trwałości i jakości wykończenia. Wśród nich znalazły się:

• fornir dębowy,
• lakierowane fronty z ryflowaniami,
• blaty z konglomeratu,
• płytki Atlas Concorde,
• panele podłogowe Terhurne – wybrane z myślą o planowanej obecności zwierząt w domu.

Wyposażenie pochodzi z oferty marek IWC Home, Lenart Meble oraz VOX. Elementy wykończeniowe i dodatki, takie jak dywany Carpets & More, przeszklenia Ferwor oraz oświetlenie Maxlight, Nowodvorski i Italux, budują konsekwentny język estetyczny całego wnętrza.

Projekt WOZ.design stanowi przykład świeżego podejścia do projektowania przestrzeni mieszkalnej. Połączenie dwóch lokali w jeden spójny, z wyraźnym podziałem na strefę wspólną i prywatne mikro strefy, odpowiada współczesnym przemianom społecznym i rosnącej popularności modelu współzamieszkiwania.

To realizacja, która integruje:

• funkcjonalność i ergonomię,
• estetykę inspirowaną industrialnym kontekstem miasta,
• inteligentne technologie,
• sztukę jako element budujący tożsamość wnętrza.