Apartament na warszawskim Powiślu - projekt Poco Design

Powiśle, jedna z najbardziej pożądanych lokalizacji Warszawy – powstało tu wnętrze, które zachwyca elegancką aranżacją w kojącej kolorystyce barw ziemi. Jego wyjątkowy charakter podkreśla spektakularny widok z okien na panoramę miasta. Apartament o powierzchni 146 m² został zaprojektowany z myślą o parze, która ceni sobie spółczesną wygodę i jakość codziennego życia w otoczeniu kontemplowanym z wysokości ósmego piętra budynku.

O wyborze lokum przesądziły, poza prestiżowym adresem, estetyczny, nowy budynek o dopracowanej architekturze oraz możliwość korzystania z tarasu na dachu, miejsca stworzonego do odpoczynku w sercu miasta.

Projekt wnętrza, autorstwa Patrycji Suszek-Rączkowskiej, prowadzącej autorską pracownię Poco Design stanowił nie lada wyzwanie. Trójkątny rzut mieszkania oraz duża liczba okien utrudniająca dzielenie pomieszczeń wymagały od architektki szczególnej uwagi i kreatywności. Efekt? Przestrzeń harmonijna, pełna światła, a jednocześnie funkcjonalna i dopasowana do potrzeb mieszkańców.

– Wnętrze miało być spójne, eleganckie i ponadczasowe, osadzone w kontekście nowoczesnej architektury budynku oraz jego części wspólnych: foyer i klatek schodowych – opowiada o projekcie Patrycja Suszek-Rączkowska. – Główną inspiracją był panoramiczny widok z ósmego piętra – uspokajający i spektakularny, z perspektywą ptaków szybujących na wysokości wzroku. Chciałam, by ten widok przenikał do wnętrza, stąd spokojne szarości, naturalne materiały i otwarcie przestrzeni.

Mieszkanie, które początkowo znajdowało się w stanie deweloperskim, przeszło niemałą przebudowę. Wyburzono ścianę przy wejściu zasłaniającą widok na część dzienną, przesunięto większość możliwych ścian, a także wydzielono garderobę i przeprojektowano łazienki, aby przestrzeń stała się bardziej funkcjonalna. Właściciele świadomie zrezygnowali z dodatkowej sypialni, stawiając na komfort i przestronność, dzięki czemu finalnie powstała imponująca strefa dzienna, prywatna strefa master z garderobą i łazienką, gabinet pełniący również rolę pokoju gościnnego, dodatkowa łazienka, toaleta oraz praktyczna pralnia.

Kolejnym wyzwaniem projektowym okazała się stosunkowo niewielka wysokość mieszkania, którą architektka sprytnie zniwelowała dzięki szeregowi przemyślanych rozwiązań. Zastosowano drzwi sięgające pełnej wysokości, a sufity podwieszano jedynie tam, gdzie było to absolutnie konieczne. Wnętrze optycznie podwyższają pionowe, smukłe elementy – panele ze wzorem wertykalnych lameli, fornirowane płyty meblowe z pionowym rysunkiem słojów drewna, wysokie do sufitu, monolityczne fronty meblowe, smukłe grzejniki oraz lustra czy zasłony ukryte we wnękach z subtelnym podświetleniem. Całość uzupełnia piękny, w ciemnym wybarwieniu, dębowy parkiet ułożony w jodełkę francuską, który skutecznie odwraca uwagę od nietypowego, trójkątnego rzutu mieszkania.

Do otwartej strefy dziennej prowadzi hol, z którego można zboczyć, aby wyjść na taras i dalej na dach dzięki kręconym, metalowym schodom. Z korytarza wchodzi się bezpośrednio do części wypoczynkowej, gdzie spokojną paletę ciemnych brązów i odcieni ciepłych szarości ożywia skórzana sofa w koniakowym kolorze. Towarzyszy jej beżowy fotel, zestaw stolików kawowych w czerni i ciemnym drewnie oraz dizajnerska, czarna lampa podłogowa, a całość kompozycji spaja jasnoszary dywan. Naprzeciwko strefy wypoczynku zawisł telewizor, którego czarny ekran zyskał eleganckie tło w postaci paneli z jasnoszarego spieku imitującego kamień, powtórzonych na szafce RTV podwieszonej poniżej i uzupełnionych pionowymi, grafitowymi panelami aluminiowymi. W przestrzeni o trójkątnym rzucie z panoramicznymi oknami meble oraz sprzęty rozmieszczono w centralnej części planu, pozostawiając przeszklone ściany wolne, aby nie zakłócać widoku na miasto.

W kuchni i jadalni zastosowano tę samą zasadę odsuwania wyposażenia od okien, dzięki czemu wnętrze pozostaje jasne i otwarte, dając wrażenie lekkości i oddechu. Obydwie strefy rozdziela centralnie usytuowany tu słup, kryjący szachty instalacyjne, o który oparto wyspę kuchenną. Od strony roboczej, fronty wolno stojącego, kuchennego mebla wykonano z barwionego, olejowanego dębu, starannie dopasowanego odcieniem, natomiast od strony salonu pionowe powierzchnie i blat ze zintegrowanym zlewem wykończono wzorzystym granitem. Nad wyspą zawisła dekoracyjna lampa, subtelnie nawiązująca do motywu ptaków przelatujących za oknem. Obok, przy jedynym w przestrzeni dziennej dłuższym fragmencie nieprzeszklonej ściany zewnętrznej, znalazła się wysoka zabudowa w ciepłej szarości. Ukryto w niej sprzęty AGD, szafki oraz dodatkowy blat z płytą grzewczą, którego niszę wykończono tym samym granitem co na wyspie – całość można zamknąć systemem kasetowych drzwi, tak aby strefa robocza nie przypominała miejsca pracy.

Wyrafinowane, przygaszone barwy natury oraz bogactwo deseni i faktur obecnych w strefie dziennej przenikają również do prywatnej przestrzeni domowników. Samo wejście do sypialni poprzedza szykowna garderoba – jej ściany wraz ze skrzydłem drzwi zostały wykończone fornirem w głębokim, ciemnym odcieniu dębu tobacco. Elegancję i komfort tego intymnego „wnętrza-pudełka” podkreśla miękka, jasna wykładzina, wprowadzająca atmosferę spokoju i odczekiwanego odprężenia.

Po przekroczeniu progu sypialni wzrok natychmiast przyciąga okazałe, w pięknym, orzechowym fornirze łóżko inspirowane wzornictwem lat 30. Po obu stronach materaca ustawiono lekkie, drewniane stoliki pomocnicze, na których spoczywają lampy o marmurowych, czarnych podstawach i białych, akrylowych kloszach. Ten elegancki zestaw harmonijnie komponuje się z geometryczno-mozaikową tapetą w odcieniu gorzkiej czekolady oraz z ciemnym parkietem, tworząc spójną i nastrojową aranżację.

Wnętrze łazienki przylegającej do sypialni, mimo obecności wyrazistych, czarnych elementów – granit na podłodze czy barwiony fornir konsoli umywalkowej lub armatura – tworzy jasną, relaksującą przestrzeń. Jej centralnym punktem jest biała wanna w otoczeniu ścian wykończonych subtelną, reliefową mozaiką z  motywem liści w perłowych odcieniach. Delikatne szarości odnajdziemy też na pozostałych ścianach i blacie konsoli umywalkowej. 

Zupełnie inne wrażenie sprawia toaleta gościnna. Architektka postawiła na efekt zaskoczenia: z jasnych, przestronnych wnętrz apartamentu wchodzimy do kameralnej, niemal biżuteryjnej przestrzeni, w której czerń gra pierwsze skrzypce. Ściany pokrywa tu nietypowa mozaika z motywem nieregularnie ułożonych, drobnych prostokątnych płytek.

– W projekcie szczególnie ważne było oświetlenie – podkreśla Patrycja Suszek-Rączkowska. – Część z zastosowanych opraw to architektoniczne modele wpuszczane w sufit, których światło buduje klimat, nie dominując przestrzeni. Całość dopełnia system smart home, który odpowiada za oświetlenie, klimat i codzienny komfort. Zależało mi na tym, by w tym apartamencie elegancja spotykała się z harmonią, światowym sznytem i poczuciem spokojnego, nieśpiesznego życia na wysokości – z widokiem, który naprawdę potrafi ukoić.