W każdym domu wcześniej lub później trzeba zrobić większy remont. Zwykle wykorzystujemy ten moment również do modernizacji instalacji ogrzewania - planujemy budowę kominka i wymianę starego pieca węglowego na nowoczesny, elektronicznie sterowany piec gazowy na paliwo stałe lub olej opałowy. Nie zawsze jednak takie urządzenie można podłączyć do starego komina. Przy wymianie urządzenia na nowe okazuje się niekiedy, że zły stan techniczny przewodu dymowego lub spalinowego nie pozwala na dalsze jego użytkowanie. Podłączenie dodatkowego urządzenia grzewczego, na przykład kozy lub kominka, wymaga oddzielnego przewodu. Dość często zdarza się też, że nowe urządzenie ma stanąć za daleko, by dało się je podłączyć do istniejącego komina. W takich sytuacjach lepiej jest wybudować nowy komin, który najprościej dostawić do domu od zewnątrz. Nie trzeba będzie wówczas dewastować wnętrza - wystarczy jedynie przekuć otwór do podłączenia czopucha.

Kominy prefabrykowane

Kiedyś stawiało się kominy murowane z cegieł. Obecnie coraz częściej rezygnuje się z nich na rzecz prefabrykowanych systemów stalowych lub ceramicznych. Dużą zaletą takiej zmiany jest to, że przy zakupie komina prefabrykowanego otrzymuje się wszystkie elementy niezbędne do jego wykonania. Ponieważ są one do siebie idealnie dopasowane, taki komin buduje się szybciej. Ważne jest też to, że komina z prefabrykatów nie trzeba ocieplać. We wszystkich systemach główny przewód ma izolację cieplną. Zapobiega ona wychładzaniu się spalin, a przez to zmniejszeniu siły ciągu kominowego, który może być przyczyną zakłóceń pracy kotła.

Przy wyborze rodzaju prefabrykowanego systemu trzeba jednak pamiętać, że komin nie należy do tych elementów domu, które montuje się jedynie dla urody. Musi on przede wszystkim spełniać stawiane mu wymagania - skutecznie i sprawnie odprowadzać produkty spalania. Dlatego materiał powinien być dostosowany do przeznaczenia przewodów kominowych, którymi spaliny się wydostają. Przewody dymowe muszą być żaroodporne, bo panująca w nich temperatura najczęściej przekracza 200°C, a podczas pożaru nagromadzonej w nich sadzy dochodzi nawet do 1000°C. Taką temperaturę mają produkty spalania z kominków oraz kotłów na paliwa stałe: węgiel, koks, drewno i pelety.

Nie wymaga się żaroodporności od materiału na przewody spalinowe. Przede wszystkim muszą być one jednak kwasoodporne, ponieważ spaliny gazu ziemnego i płynnego oraz oleju opałowego są chłodne i wykrapla się z nich para wodna. W wodzie gromadzącej się w takich przewodach rozpuszczają się zawarte w spalinach związki chemiczne i w ten sposób powstają agresywne skropliny niszczące komin.

Tak więc rodzaj komina trzeba odpowiednio dobrać do nowego urządzenia grzewczego. Użycie prefabrykowanego systemu niezgodnie z jego przeznaczeniem nie tylko grozi złą pracą podłączonych do niego urządzeń i zniszczeniem samego komina, ale stwarza też zagrożenie pożarowe.

Dlatego lepiej, by ostatecznie o materiale na komin i jego wymiarach zdecydował projektant.

Prefabrykaty ceramiczne. Poszczególne części, z których tworzy się przewód kominowy, składają się z trzech warstw:

- wewnętrznej, czyli wkładu kominowego, którym jest rura wykonana z ceramiki szamotowej lub kamionki kwasoodpornej - odpornych na działanie wysokiej temperatury i agresywnych skroplin;

- środkowej, którą jest izolacja cieplna z niepalnej wełny mineralnej o grubości 2,5-3,0 mm, dokładnie wypełniającej wolną przestrzeń między wkładem a obudową; warstwę izolacyjną może niekiedy stanowić także pustka powietrzna, ale nie poleca się tego rozwiązania do kominów stawianych na zewnątrz domu;

- zewnętrznej - obudowy osłaniającej wkład i izolację cieplną, wykonanej z pustaków ceramicznych z lekkiego betonu (inaczej keramzytobetonu); po wybudowaniu powierzchnię zewnętrzną komina można otynkować albo obłożyć płytkami klinkierowymi.

Wśród modeli ceramicznych kominów prefabrykowanych znajdują się systemy przystosowane do kotłów gazowych i olejowych oraz do kotłów na paliwa stałe i kominków. Są też modele uniwersalne, które mogą odprowadzać spaliny zarówno z kotłów na gaz i olej, jak i kotłów na paliwa stałe oraz kominków.

Prefabrykaty stalowe. Podobnie jak w systemach ceramicznych każdy podstawowy element ma trzy warstwy:

- wewnętrzną - rurę spalinową z wysokogatunkowej stali kwasoodpornej, niewrażliwej na działanie wilgotnych, agresywnych spalin;

- środkową - izolację cieplną z wełny mineralnej o grubości 4-5 cm;

- zewnętrzną - rurę ze stali nierdzewnej lub aluminiowej, odpornej na szkodliwe działanie czynników atmosferycznych.

Stalowe elementy produkowane są w dwóch odmianach - do kotłów gazowych i olejowych oraz do kotłów na paliwa stałe i do kominków.

Bezpieczna odległość komina od ściany

Duże znaczenie dla bezpieczeństwa ma odległość komina od ściany, do której będzie on dostawiony. Taką informację producenci podają w dokumentach wydawanych przy zakupie systemu. Podana w milimetrach wartość określa, w jakiej odległości od zewnętrznej powierzchni komina temperatura nie przekroczy 85°C (czyli temperatury zapłonu materiałów palnych zastosowanych do budowy domu).

Minimalna odległość od wewnętrznej ścianki komina z kształtek ceramicznych do elementów palnych wynosi 10 cm, ale większość producentów zaleca 16 cm. Jeśli komin jest stalowy, odległość ta musi być zgodna z indywidualnym zaleceniem dotyczącym konkretnego modelu komina, podawanym jako symbol CXX. Na przykład "C50" oznacza, że odległość zewnętrznej powierzchni komina od materiałów palnych powinna wynosić minimalnie 50 mm.

1 2  następne »