Opór cieplny ściany

Wiesław Rudolf, Iwona Szczepaniak

Opór cieplny to podstawowa właściwość, która określa izolacyjność cieplną ściany. Opór cieplny R jest odwrotnością współczynnika przenikania ciepła U. Im większa wartość oporu cieplnego ścian, tym mniej ciepła ucieka przez przegrody i tym wolniej się to dzieje, a więc tym skuteczniejsze jest ocieplenie przegrody zewnętrznej i bardziej energooszczędny dom.

termowizja
Termogram domu, którego ściany były wykonane w różnych technologiach - widoczne różnice w termoizolacyjności poszczególnych fragmentów ścian
Fot. Termo-Pomiar Włodzimierz Adamczewski
Opór cieplny całej ściany to suma oporów poszczególnych jej warstw oraz oporów napływu i odpływu ciepła. Opór pojedynczej warstwy oblicza się, dzieląc jej grubość d przez współczynnik przewodzenia ciepła Lamdba. Wartość współczynnika Lamdba określa szybkość przepływu ciepła przez różne materiały (przyjmuje się go zwykle według danych producenta dla warunków średnio wilgotnych). Im materiał słabiej przewodzi ciepło (czyli im mniejszą ma wartość Lamdba), tym lepiej nadaje się na izolację cieplną.

Coraz popularniejszą metodą sprawdzania błędów w ociepleniu budynku jest badanie termowizyjne. Przeprowadza się je za pomocą kamery termowizyjnej. Badanie termowizyjne dobrze jest przeprowadzić przed dociepleniem ścian (czyli przed termomodernizacją domu). Przydaje się ono także jako dodatkowa kontrola wykonywanych robót. Można w ten sposób skontrolować:

- poprawność ułożenia izolacji termicznej;

- grubość ocieplenia; na zdjęciach zwanych termogramami można określić izolacyjność ściany oraz różnice w grubości ocieplenia poszczególnych jej miejsc;

- ciągłość i izolacyjność cieplną wieńców;

- izolacyjność termiczną okien.

Badania termowizyjne nie zastąpią jednak systematycznej kontroli prac na budowie.

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład



Skomentuj:

Opór cieplny ściany