Do przechowywania warzyw, owoców, przetworów oraz cebul i kłączy roślin ozdobnych lepiej zbudować piwniczkę w ogrodzie, niż wykorzystywać piwnicę w domu. Przede wszystkim dlatego, że panuje w niej optymalna do tego celu temperatura - latem nie przekracza 8°C, a zimą nie spada poniżej 4°C. Utrzymanie tak niskiej temperatury w piwnicy pod budynkiem jest praktycznie niemożliwe - chyba że dom jest niezamieszkany.

Na ziemną piwniczkę można się zdecydować w dowolnym czasie (zarówno przed budową domu, jak i po niej), a koszt jej stworzenia raczej nie spowoduje dużego uszczerbku w finansach.

Piwniczka może stanowić w ogrodzie element architektoniczny, który nada działce indywidualny charakter. Jeśli jednak ktoś wolałby jej nie eksponować, wystarczy, że usytuuje ją gdzieś z boku, a w ziemi, którą przysypane jest sklepienie, posadzi ozdobne rośliny: byliny, krzewinki, pnącza.

Nasz przykład

Właściciele prezentowanej piwniczki lubią tradycyjne polskie jedzenie. Potrzebowali więc chłodnego miejsca do przechowywania beczki z kiszoną kapustą, dużej liczby przetworów w słoikach oraz win i nalewek własnego wyrobu. Okazało się, że spiżarnia oraz pomieszczenia gospodarcze, które mieli w domu, nie zapewniały odpowiedniej temperatury, dlatego postanowili skorzystać ze sprawdzonych wzorów i zbudować piwniczkę w ogrodzie.

Do wnętrza piwniczki prowadzą strome schody o dziewięciu stopniach. Każdy stopień ma głębokość 28 cm i wysokość 16 cm. Brzegi schodów ograniczono murkami z cegły klinkierowej. Posadzka w piwniczce znajduje się poniżej strefy zamarzania gruntu, czyli na głębokości 1,5 m.

Schody i wejście do piwniczki osłonięto daszkiem, choć nie od razu. Wystarczyły jednak doświadczenia z mroźnej zimy, by właściciele uznali, że jest on niezbędny. Stopnie pokryte lodem były bardzo śliskie, a śnieg w przedsionku czasem wręcz uniemożliwiał otwarcie drzwi. Zbudowano więc dwuspadowy, drewniany daszek. Oparto go na dwóch parach słupów różnej długości, dzięki czemu z jednej strony obniża się do poziomu nasypu nad piwniczką.

Piwniczka nie jest duża - ma 5,6 m2 powierzchni, ale zdaniem właścicieli to w sam raz. Pomieszczenie do przechowywania ma szerokość 2 m, długość 2,2 m oraz wysokość 2,5 m. Jego ściany wzniesiono z bloczków betonowych. Z bloczków zbudowano również strop, który wzmocniono zbrojeniem ze stalowych prętów.

Zamykany drzwiami przedsionek (2,0×0,6 ×2,5 m) spełnia funkcję bufora termicznego. Chodzi o to, by do wnętrza piwniczki trudniej dostawało się ciepłe powietrze latem i mroźne zimą.

Strop piwniczki przysypano półmetrową warstwą ziemi, która dodatkowo izoluje przed zmianami temperatury znajdujące się poniżej pomieszczenie. Na utworzonym w ten sposób pagórku posadzono rośliny - dla ozdoby i by ich korzenie zabezpieczyły ziemię przed erozją. Efektownie rozrósł się winobluszcz, który niemal całkowicie przysłonił daszek nad schodami do piwniczki.

Materiały

Główne pomieszczenie i przedsionek:

- fundamenty i posadzka - cement, piasek, żwir, woda;

- ściany zewnętrzne i ścianka działowa - 220 bloczków betonowych;

- strop - 80 bloczków betonowych i pręty zbrojeniowe o średnicy 10 mm;

- otwory - nadproża ze stalowych kątowników, drewniane drzwi (2 sztuki) - jedne składane;

- izolacja - arkusz grubej folii;

- wentylacja - rura PVC o długości 1,3 m zakończona daszkiem;

- wykończenie - tynk do wyrównania ścian i stropu od wewnątrz oraz ziemia na nasyp.

Schody:

1 2  następne »