Jak przycinać pnącza?

Cięcie służy nie tylko usuwaniu chorych i zbyt zagęszczonych pędów, ale pozwala też rozkrzewiać rośliny, utrzymywać je w wyznaczonych granicach, odmładzać oraz stymulować ich kwitnienie i owocowanie.

Pierwsze cięcie pnączy najlepiej przeprowadzić zaraz po posadzeniu. W przypadku sadzenia jesiennego należy wstrzymać się z zabiegiem do wiosny, żeby nie narazić roślin na przemarznięcie. Skrócenie pędów podczas sadzenia nawet o 2/3 długości stymuluje krzewienie i wyrastanie nowych pędów blisko podstawy pnącza. Zabieg ten jest ważny zwłaszcza w przypadku powojników wielkokwiatowych, które sprzedawane są najczęściej w formie dwóch, trzech pędów wspinających się po paliku. Cięcie powoduje ograniczenie kwitnienia w roku sadzenia rośliny, lecz sprawia, że w kolejnych sezonach jest ono znacznie obfitsze.

Cięcie pielęgnacyjne ma na celu usuwanie pędów nadmiernie zagęszczonych, poprawę dostępu światła i przepływu powietrza do wnętrza pnączy, co polepsza warunki zdrowotne i zapobiega występowaniu chorób grzybowych.

Zabieg cięcia zawsze należy wykonywać ostrym sekatorem w odległości ok. 1 cm powyżej pąka, nie zaś w środku międzywęźla, ponieważ pozostawiony odcinek pędu będzie i tak zamierał do najbliższego pąka, stając się zarazem potencjalnym siedliskiem rozwoju chorób.

Zawsze należy wycinać pędy przemarznięte, uszkodzone lub z objawami chorób uwiądu. U gatunków i odmian rozmnażanych metodą szczepienia (miliny, glicynie czy winobluszcz trójklapowy) ważne jest usuwanie odrostów z podkładki. W uprawie powojników, wiciokrzewów i winników co 3-6 lat zwykle stosuje się również cięcie odmładzające.

Za pomocą silnego skrócenia młodych pędów (zabieg należy wykonać na przełomie lipca i sierpnia) uzyskuje się stymulację kwitnienia milinów oraz glicynii. Przycięcie tegorocznych przyrostów nad czwartym liściem stymuluje zawiązywanie pąków kwiatowych. Dodatkowo w przypadku glicynii pomocne może być przycinanie korzeni, wykonywane w marcu poprzez głębokie wbicie szpadla w promieniu 1,5-2 m wokół pnącza.

W przypadku pnączy obowiązują te same zasady cięcia co u pozostałych roślin drzewiastych, a więc gatunki i odmiany kwitnące latem na pędach jednorocznych przycinamy wiosną, od końca lutego do początku kwietnia, natomiast te kwitnące na pędach zeszłorocznych tnie się zaraz po zakończeniu kwitnienia - najczęściej późną wiosną lub wczesnym latem. Rany po cięciu grubych pędów najlepiej posmarować przeznaczonym do tego celu preparatem lub sporządzić go z farby emulsyjnej z 1-procentowym dodatkiem środka grzybobójczego.