Rabarbar [Ze smakiem]

Rabarbar ogrodowy, inaczej rzewień (Rheum rhaponticum), wywodzi się ze wschodniej Syberii i z północnych Chin. Sezon jest tam bardzo krótki, więc liście wyrastają, gdy tylko stopnieje śnieg. Nawet powracający mróz do -10°C nie czyni im szkody. Szybko osiągają metrową długość.

Kwas szczawiowy

Młode ogonki rabarbaru zawierają dużo kwasów organicznych, także szczawiowego (powoduje kamicę). Ale i tak są mniej szkodliwe niż np. buraki, które też tworzą ten związek, a spożywane są często. Więcej kwasu szczawiowego niż ogonki zawierają liście. Młodych liści można użyć raz w roku np. na gołąbki (zamiast kapusty).

Warunki dla rabarbaru

Rabarbar należy do nielicznych warzyw rosnących na kwaśnej glebie. Ma duże potrzeby pokarmowe, więc trzeba dobrze przygotować glebę, tym bardziej że rzadko się go przesadza. Ziemia powinna być żyzna i próchniczna, o odczynie od kwaśnego do obojętnego (pH 5,5-7). Przed sadzeniem warto ją zasilić obornikiem oraz nawozem wieloskładnikowym. Miejsce może być słoneczne lub cieniste. Zapotrzebowanie na wodę roślina ma spore. Susza i wysoka temperatura powodują, że ogonki stają się włókniste i niesmaczne. Nawożenie obornikiem co 2.-3. sezon i 5-6 razy od wiosny do sierpnia nawozem azotowym (ok. 15 g/m2) podwyższa plony. Zbiór w drugim roku uprawy trwa 3 tygodnie, w kolejnych latach dłużej. A jeśli posadzi się i wczesne, i późne odmiany, to nawet od końca kwietnia do końca czerwca. Wycinanie kwiatostanów jest zalecane, bo po ich wytworzeniu w następnym sezonie roślina ma mniej liści.

Kolorowe odmiany

Jest kilka odmian rabarbaru różniących się szybkością wzrostu i barwą ogonków: 'Przodownik Europy' - wczesna, ciemnoczerwona; 'Wczesny Hosera' - wczesna, zielonkawoczerwona, 'Wiśniowy' - średnio wczesna, ciemnoczerwona, 'Malinowy' - późna, czerwona. Karpy można podzielić wiosną lub jesienią i po 2-3 dniach, gdy rany obeschną, posadzić co 1,5 m, tak by pąki sadzonek znalazły się ok. 3 cm pod ziemią.

Białe ogonki

Najsmaczniejsze są wiotkie delikatne ogonki liściowe, które rosły bez dostępu światła, tzw. bielone. Dlatego rośliny do zakończenia zbioru warto częściowo lub całkowicie osłaniać. Gdy liście urosną, raz w tygodniu wykręcamy po kilka z karpy. Odcinamy im blaszki i rozszerzoną nasadę ogonka. Z jednej dużej karpy odmian wczesnych zbiera się do 3 kg liści, a z późnych do 10 kg.