Nawierzchnie łatwe w utrzymaniu [Ekspert radzi]

Alicja Gawryś

Alicja Gawryś, mgr inż. ogrodnictwa: Najłatwiej czyści się nawierzchnie ułożone z płytek chodnikowych. Te znajdujące się w słonecznym miejscu wystarczy zamiatać i wyrywać chwasty wyrastające między płytkami. Gdy ścieżkę pokrywa zaschnięte błoto, najlepiej umyć ją za pomocą myjki wysokociśnieniowej (urządzenie to można wypożyczyć).

Jeśli ścieżka przebiega w cienistym i wilgotnym miejscu, w fugach wyrasta często mech. Aby się go pozbyć, najlepiej wyskrobać go ostrą szczotką do chodników. Używamy jej także do pielęgnowania nawierzchni z kostki brukowej - w tym wypadku do usunięcia chwastów przyda się też specjalny nóż na długim trzonku.

Gdy nawierzchnia zbudowana jest z elementów ułożonych w pewnej odległości od siebie, na przykład z płaskich kamieni,  dbanie o jej czystość jest bardziej kłopotliwe. Jeśli w przerwach pomiędzy elementami wysiejemy trawę, trzeba ją będzie kosić. Lepiej więc w takich miejscach posadzić niskie rośliny płożące (np. rozchodniki) lub tworzące kępy rozet (jak np. skalnice).

Najtrudniej utrzymać w czystości powierzchnie wysypane żwirkiem, szczególnie gdy w ogrodzie rosną drzewa. Wygrabianie wiosną opadłych kwiatów, a jesienią liści, które mieszają się z kamykami na ścieżce, wymaga sporo pracy, nawet przy użyciu grabi do liści.
O placyki i tarasy zbudowane z kostki lub wyłożone płytkami ceramicznymi dbamy w podobny sposób jak o ścieżki z tego samego materiału. Szczotka i woda z ogrodowego węża, ewentualnie myjka wysokociśnieniowa powinny wystarczyć.

Trudniejsza w konserwacji jest drewniana podłoga na tarasie. Co pewien czas trzeba ją wyszorować szczotką (zwłaszcza po zimie).

Gdy nawierzchnia wyschnie, najlepiej ją zaolejować specjalnym olejem do drewna, który nanosimy pędzlem. Olej wnika w tkankę drewna i impregnuje ją, zapobiegając wsiąkaniu wody. Zabieg powtarzamy po kilku dniach.