Kwiaty z rozsady wcześnie kwitną

Nasiona jednorocznych kwiatów ogrodowych kiełkują w dość wysokiej temperaturze. W naszym klimacie wysiane do gruntu wschodzą często dopiero pod koniec maja, co opóźnia kwitnienie, a jeśli siewki pojawią się za wcześnie, niszczą je ostatnie wiosenne przymrozki. W dodatku wiele gatunków i odmian musi długo rosnąć, zanim zacznie wiązać pąki. Żeby można było wiosną wysadzać w ogrodach kwitnącą już rozsadę, ogrodnicy rozpoczynają jej uprawę zimą w szklarniach lub na przedwiośniu w inspektach. Niestety, w domu mamy do dyspozycji jedynie parapety. Tam młodym roślinom zwykle jest za gorąco i za ciemno. Długo rosnące w takich warunkach siewki mocno wyciągają się, są słabe, często chorują i wiele z nich ginie. Po posadzeniu do gruntu trudno się aklimatyzują i w rezultacie późno zakwitają. W warunkach domowych można więc uprawiać rozsadę dopiero wówczas, gdy dzień się wydłuży, i najlepiej tych gatunków, które są mało wymagające i mają krępą, mocną "posturę". Gatunki późno zakwitające, np. kobeę, lwią paszczę i bieluń surmikwiat, można siać w marcu (wysiane do gruntu mogą nie zdążyć wydać kwiatów przed nadejściem chłodnych nocy), a te, które szybko się rozwijają, np. aksamitkę, portulakę - w kwietniu (wówczas już w maju ukażą się pierwsze kwiaty).

Gatunki polecane do rozsady

Aksamitka (Tagetes) Ma odmiany żółte i pomarańczowe. Aksamitki rozpierzchłe (T. patula) i wąskolistne (T. tenuifolia) osiągają wysokość około 25 cm, a aksamitki wyniosłe (T. erecta) - od 30 do 90 cm. To niewymagające rośliny na słoneczne i lekko ocienione stanowiska. Siane w kwietniu kwitną od czerwca do przymrozków.

Cynia (Zinnia elegans). Kwitnie od czerwca do mrozów. Hitem są kalifornijskie olbrzymie - odmiany metrowej wysokości z kwiatami o średnicy 15-16 cm, a także niziutkie (25 cm) Cupido o małych kulistych kwiatach. Wymagają żyznej, wilgotnej gleby, obojętnej lub lekko zasadowej oraz dużo słońca. Siejemy je w kwietniu.

Portulaka (Portulaca grandiflora). Tworzy płożące się po ziemi pędy z pojedynczymi, półpełnymi lub pełnymi kwiatami (do 4 cm średnicy) w cukierkowych kolorach. Kwitnie od czerwca do jesieni. Udaje się na żyznej, przepuszczalnej glebie, w pełnym słońcu. Jej drobne nasiona wysiewamy w kwietniu.

Kobea pnąca (Cobea scandens). Szybko wspina się po podporach na kilka metrów wysokości. Fioletowe kielichy (o długości 4 cm) zazwyczaj pojawiają się pod koniec lipca. Jest ich szczególnie dużo, jeśli wiosną stosuje się nawóz wysokoazotowy, a od czerwca - nawóz do roślin kwitnących. Siejemy ją w marcu.

Aster chiński (Callistephus chinensis). Ma odmiany od wysokich (prawie metrowych) do karłowych (20-30 cm), pojedyncze lub pełne, o wąskich, niekiedy igiełkowych płatkach, prostych albo poskręcanych, w najróżniejszych barwach. Astry siane w kwietniu kwitną latem i jesienią. Lubią słońce i żyzną, wilgotną glebę.

Lwia paszcza (Antirrhinum majus). Inaczej wyżlin większy. Osiąga od 25 cm do 90 cm, są też odmiany o zwisłych pędach polecane do pojemników. Jej "pyszczki" mają różne kolory - brakuje tylko niebieskich. Rozwijają się od lipca aż do silnych mrozów. Gatunek ten siejemy w marcu. Wymaga gleby próchnicznej, stale wilgotnej.