Wszystko o ściekach
05.07.2010
, aktualizacja: 31.07.2006 11:53
Powstają w każdym użytkowanym domu. Mimo że nie są atrakcyjnym tematem rozmów o domu, warto problemowi ich usuwania poświęcić sporo uwagi. Będzie mniej kłopotów, mniej wydatków i mniej nieprzyjemnych zapachów.
Biopreparaty
Proszki, tabletki lub płyny zawierające szczepy bakterii rozkładających ścieki. Dozowane do szamb uaktywniają rozkład ścieków - zapobiegają powstawaniu nieprzyjemnego zapachu. Aplikowane do przydomowych oczyszczalni powodują rozwój pożytecznych bakterii lub odbudowują florę bakteryjną zubożoną przez dłuższe przerwy w dostawie ścieków (np. podczas urlopu domowników) lub stosowanie bakteriobójczych środków czyszczących, a także kuracje antybiotykami prowadzone przez kogoś z domowników.
Drenaż rozsączający
Element oczyszczalni przydomowych.
W oczyszczalniach z drenażem rozsączającym rozsącza podczyszczone ścieki do warstwy filtracyjnej, skąd po oczyszczeniu przesączają się do gruntu rodzimego. Rury drenarskie układa się w rowach wypełnionych warstwą filtracyjną. Rurociąg powinien być zakończony kominkiem napowietrzającym. Wielkość drenażu, długość ciągów drenarskich, rodzaj i sposób wypełnienia rowów drenarskich oraz ich wysokość dobiera się stosownie do przepuszczalności gruntu. Dobór ten należy zlecić specjaliście.
Wymagania: co najmniej 1,5-metrowa odległość rur drenarskich od wód gruntowych i zapewnienie innych odległości, jakich wymaga się od oczyszczalni przydomowych.
W innych - bardziej rozbudowanych oczyszczalniach - rozsącza ścieki do warstwy filtracyjnej, z której po oczyszczeniu ścieki zbierane są drenażem zbierającym, a następnie odprowadzane do odbiornika wodnego lub gruntu.
Filtr gruntowo-korzeniowy
Poziomy lub pionowy: element doczyszczający ścieki w niektórych oczyszczalniach przydomowych, zwłaszcza oczyszczalniach trzcinowych. Filtr, szczelnie odizolowany od gruntu, wypełniony jest materiałem filtracyjnym (piasek o odpowiedniej granulacji, keramzyt, kora drzew lub słoma, materiały wzbogacające) dobieranym przez projektanta do ilości i jakości ścieków. Materiał ten obsadza się roślinnością bagienną (trzciną, pałką wodną, wierzbą krzewiastą), której korzenie wrastające w głąb filtra utrzymują dobrą przepuszczalność hydrauliczną złoża filtracyjnego, są siedliskiem potrzebnych bakterii i doprowadzają tlen w głąb filtra.
Filtr poziomy. Dren rozsączający doprowadza ścieki do górnej części filtra, a dren zbierający umieszczony po przeciwnej, dolnej stronie zbiera je oczyszczone i odprowadza do studzienki kontrolnej. Wymagana powierzchnia: w zależności od materiału wypełniającego filtr - od 5 do 7 m2 na mieszkańca.
Filtr pionowy. Jest efektywniejszy od poziomego. Redukuje zanieczyszczenia w stopniu znacznie wyższym niż wymagany przepisami. Różni się od filtra poziomego sposobem ułożenia warstw filtracyjnych i ułożeniem drenażu - drenaż rozsączający umieszczony jest równomiernie w górnej części filtra, a zbierający - w dolnej. Wymagana powierzchnia: od 3,5 do 4 m2 na mieszkańca domu.
Ścieki oczyszczone w filtrze można odprowadzić do oczka wodnego, zbiornika wodnego lub do gruntu, ale wówczas trzeba zachować odległość min. 30 m od studni i min. 1,5 m od wód gruntowych.
Instalacja dualna
Instalacja umożliwiająca spłukiwanie toalet "wodą szarą" pochodzącą z umywalek, brodzików, wanien i pralek. Mimo że droższa od klasycznej kanalizacji, jest dobrym rozwiązaniem w domach, które mają być podłączone do wodociągu, bo znacznie obniża zużycie coraz droższej wody.
Instalacja taka wymaga odrębnych pionów kanalizacyjnych, zbierających:
wodę szarą - zakończonych u dołu filtrem i zbiornikiem do magazynowania ścieków, z którego będą pompowane do spłuczek w.c. Zbiornik powinien mieć awaryjne zasilanie czystą wodą (aby nie zabrakło w nim wody) i przelew podłączony do kanalizacji zewnętrznej - w razie przepełnienia;
ścieki z misek ustępowych i zlewozmywaków; te ścieki są odprowadzane do kanalizacji zewnętrznej.
Instalacja wewnętrzna
Czyli instalacja kanalizacyjna wewnątrz domu. Składa się z podejść pod urządzenia sanitarne, pionów kanalizacyjnych oraz przewodów odpływowych, zwanych poziomami.
Najczęściej działa w układzie grawitacyjnym, w którym ścieki spływają pod własnym ciężarem, ale możliwe są też układy mieszane, w których ścieki z pomieszczeń znacznie oddalonych od pionu lub poziomu można przetłaczać za pomocą urządzeń rozdrabniająco-przepompowujących (patrz: Przepompownie).
Proszki, tabletki lub płyny zawierające szczepy bakterii rozkładających ścieki. Dozowane do szamb uaktywniają rozkład ścieków - zapobiegają powstawaniu nieprzyjemnego zapachu. Aplikowane do przydomowych oczyszczalni powodują rozwój pożytecznych bakterii lub odbudowują florę bakteryjną zubożoną przez dłuższe przerwy w dostawie ścieków (np. podczas urlopu domowników) lub stosowanie bakteriobójczych środków czyszczących, a także kuracje antybiotykami prowadzone przez kogoś z domowników.
Drenaż rozsączający
Element oczyszczalni przydomowych.
W oczyszczalniach z drenażem rozsączającym rozsącza podczyszczone ścieki do warstwy filtracyjnej, skąd po oczyszczeniu przesączają się do gruntu rodzimego. Rury drenarskie układa się w rowach wypełnionych warstwą filtracyjną. Rurociąg powinien być zakończony kominkiem napowietrzającym. Wielkość drenażu, długość ciągów drenarskich, rodzaj i sposób wypełnienia rowów drenarskich oraz ich wysokość dobiera się stosownie do przepuszczalności gruntu. Dobór ten należy zlecić specjaliście.
Wymagania: co najmniej 1,5-metrowa odległość rur drenarskich od wód gruntowych i zapewnienie innych odległości, jakich wymaga się od oczyszczalni przydomowych.
W innych - bardziej rozbudowanych oczyszczalniach - rozsącza ścieki do warstwy filtracyjnej, z której po oczyszczeniu ścieki zbierane są drenażem zbierającym, a następnie odprowadzane do odbiornika wodnego lub gruntu.
Filtr gruntowo-korzeniowy
Poziomy lub pionowy: element doczyszczający ścieki w niektórych oczyszczalniach przydomowych, zwłaszcza oczyszczalniach trzcinowych. Filtr, szczelnie odizolowany od gruntu, wypełniony jest materiałem filtracyjnym (piasek o odpowiedniej granulacji, keramzyt, kora drzew lub słoma, materiały wzbogacające) dobieranym przez projektanta do ilości i jakości ścieków. Materiał ten obsadza się roślinnością bagienną (trzciną, pałką wodną, wierzbą krzewiastą), której korzenie wrastające w głąb filtra utrzymują dobrą przepuszczalność hydrauliczną złoża filtracyjnego, są siedliskiem potrzebnych bakterii i doprowadzają tlen w głąb filtra.
Ścieki oczyszczone w filtrze można odprowadzić do oczka wodnego, zbiornika wodnego lub do gruntu, ale wówczas trzeba zachować odległość min. 30 m od studni i min. 1,5 m od wód gruntowych.
Instalacja dualna
Instalacja umożliwiająca spłukiwanie toalet "wodą szarą" pochodzącą z umywalek, brodzików, wanien i pralek. Mimo że droższa od klasycznej kanalizacji, jest dobrym rozwiązaniem w domach, które mają być podłączone do wodociągu, bo znacznie obniża zużycie coraz droższej wody.
Instalacja taka wymaga odrębnych pionów kanalizacyjnych, zbierających:
Instalacja wewnętrzna
Czyli instalacja kanalizacyjna wewnątrz domu. Składa się z podejść pod urządzenia sanitarne, pionów kanalizacyjnych oraz przewodów odpływowych, zwanych poziomami.
Najczęściej działa w układzie grawitacyjnym, w którym ścieki spływają pod własnym ciężarem, ale możliwe są też układy mieszane, w których ścieki z pomieszczeń znacznie oddalonych od pionu lub poziomu można przetłaczać za pomocą urządzeń rozdrabniająco-przepompowujących (patrz: Przepompownie).
Zobacz także »
PRZED DECYZJĄ
BUDOWA i REMONT
INSTALACJE













