Żywopłot na suchej glebie [Porada eksperta]

Aby taki żywopłot rzeczywiście bronił dostępu do działki, musi być bardzo gęsty. Dobrze byłoby założyć go z gatunków o kłujących pędach, najlepiej takich, które same dobrze się rozkrzewiają i właściwie nie wymagają strzyżenia. Gdy krzewy się rozrosną, będą stanowić dla dzikiej zwierzyny nieprzebytą ścianę. Rośliny te muszą być jednocześnie odporne na suszę, bo piaszczysta ziemia łatwo wysycha. Proponuję, aby posadził Pan dwa szpalery - wyższy z rokitnika (Hippophae rhamnoides) dorastającego do kilku metrów wysokości, a niższy, równoległy do niego - z róży pomarszczonej (Rosa rugosa) osiągającej 1-1,5 m. Obie te rośliny doskonale rosną na piaskach (są nawet używane do umacniania wydm) i dają odrosty, które szybko zagęszczą żywopłot, dlatego rzędy tych krzewów należy posadzić w odległości około 1 m.

Zamiast róży można wybrać jedną z odmian berberysu Thunberga. Ten gatunek trzeba jednak regularnie przycinać.

Wymienione krzewy, oprócz małych wymagań glebowych, mają też walory ozdobne. Rokitnik wprowadza do ogrodu szare tony (zarówno jego liście, jak i kora są srebrzyste), a jesienią jest wprost oblepiony pomarańczowymi owocami. Róża pomarszczona pięknie kwitnie przez całe lato, a od lipca zdobią ją intensywnie czerwone owoce. U obu gatunków są one jadalne i stanowią bogate źródło witaminy C, nadają się też na przetwory.

Żywopłot z takich krzewów będzie więc pełnił kilka funkcji - ogrodzi działkę, ozdobi ją i dostarczy cennych owoców.