Beton do budowy domu jednorodzinnego

Beton to materiał, bez którego nie powstanie dom, a przynajmniej niektóre jego elementy. Budując dom jednorodzinny, nie trzeba sięgać po wyroby najwyższych klas. Nowoczesne mieszanki pozwalają tworzyć trwałe fundamenty, murki, podjazdy czy elementy małej architektury, a przy tym pracować szybciej, sprawniej i bezpieczniej. Nie ma konieczności wykorzystywania betonu najwyższych klas do budowy wszystkich elementów domu. Należy pamiętać, że wysokiej klasy beton wykonany w profesjonalnej wytwórni zachowa swoje parametry tylko, jeśli spełnione będą dodatkowe warunki. Przede wszystkim musi być właściwie przetransportowany, wbudowany w odpowiednim czasie, poprawnie ułożony i zagęszczony a następnie pielęgnowany. Poza tym w domach jednorodzinnych nie występują aż tak duże obciążenia, aby beton najwyższej klasy był potrzebny, więc wydane na niego pieniądze nie przyniosą oczekiwanych efektów w postaci większej nośności konstrukcji. Większy wpływ na nośność elementów ma zbrojenie.

Klasy betonu

Istotnym parametrem różnicującym beton są jego klasy. Różne klasy betonu wynikają z innego składu i technologii wykonania. O tym, jaki wyrób powstanie decyduje rodzaj zastosowanego kruszywa, klasy cementu, typ domieszek. Wszystkie te czynniki wpływają na wytrzymałość betonu na ściskanie, a tym samym możliwości jego wykorzystania w określonych zastosowaniach. Według obowiązującej obecnie normy europejskiej klasy betonu oznacza się symbolem C i liczbą, określającą nominalną wytrzymałość na ściskanie wyrażoną w megapaskalach. Przykładowy zapis C20/25 oznacza, że beton ma wytrzymałość na ściskanie walca (próbki o średnicy 15 cm i wysokości 30 cm) – 20 MPa oraz kostki sześciennej (próbki o wymiarach boków 15 x 15 x 15 cm) – 25 MPa. Przykładowe klasy betonu i jego cechy:

• C8/10 – beton o minimalnej wytrzymałości na ściskanie 10 MPa. Jest to słaby, tzw. chudy beton, często stosowany do miejsc o niskich obciążeniach, takich jak posadzki oraz warstwy wyrównawcze, na przykład pod ławy czy stopy fundamentowe;
• C12/15 – beton o minimalnej wytrzymałości na ściskanie 15 MPa. Jest to dość słaby beton, chętnie wykorzystywany w pracach budowlanych o niskich wymaganiach wytrzymałościowych;
• C16/20 – beton o minimalnej wytrzymałości na ściskanie 20 MPa. Jest to beton umiarkowanie wytrzymały, który może być stosowany do wykonania wielu elementów budowlanych, takich jak fundamenty, stropy itp.;
• C20/25 – beton o minimalnej wytrzymałości na ściskanie 25 MPa. Jest to beton o średniej wytrzymałości, często wykorzystywany w konstrukcjach budowlanych o większych obciążeniach;
• C25/30 – beton o minimalnej wytrzymałości na ściskanie 30 MPa. Jest to mocny beton, często stosowany w konstrukcjach budowlanych wymagających większej wytrzymałości, np. przy budowie klatek schodowych czy ścian fundamentowych. Klasa wytrzymałości betonu zależy między innymi od jego składu, rodzaju i ilości cementu, wskaźnika c/w (proporcji cementu do wody), warunków środowiska, sposobu i czasu obciążenia oraz wieku betonu.

Im wyższej klasy beton, tym jego cena jest wyższa. Biorąc pod uwagę, jak duża ilość tego wyrobu jest potrzebna na budowie, koszty będą się istotnie różnić.

Nowoczesne mieszanki

Dzisiejsze betony produkowane są fabrycznie, co pozwala zachować pełną kontrolę nad procesem wytwarzania i gwarantuje powtarzalność parametrów w każdym worku. Jakość betonu i zgodność z krajowymi oraz europejskimi normami potwierdzają badania przeprowadzone w certyfikowanych laboratoriach. Starannie opracowane receptury i odpowiednio dobrane kruszywa sprawiają, że współczesne mieszanki łączą bardzo wysoką wytrzymałość z doskonałymi właściwościami roboczymi. Każdy produkt ma też określony zakres dozowania wody zarobowej, dzięki czemu można dobrać konsystencję odpowiednią do danego zadania. Mieszankę betonową można przygotować zarówno ręcznie, przy użyciu mieszadła elektrycznego lub betoniarki, jak również maszynowo, przy wykorzystaniu mieszarki przepływowej czy agregatu typu mixokret.

Wysokiej klasy beton o stałych, gwarantowanych parametrach może powstać tylko w profesjonalnej betoniarni. Uzyskanie takiego wyrobu w przydomowej betoniarce jest niemożliwe ze względu na brak precyzji w dozowaniu składników kolejnych partii wytwarzanego betonu.

Odpowiedzialny wybór

Stając przed wyborem odpowiedniego betonu, warto zwrócić uwagę nie tylko na jego parametry techniczne, ale też na jego wpływ na jakość powietrza. Ma to szczególne znaczenie w pomieszczeniach zamkniętych, gdzie liczy się nie tylko komfort przebywania, lecz przede wszystkim zdrowie użytkowników. Szukajmy produktów z odpowiednim certyfikatem, na przykład z oznaczeniem EMICODE EC1 PLUS, potwierdzającym najniższą emisję lotnych związków organicznych (LZO). To gwarancja, że produkt jest bezpieczny dla wykonawcy w trakcie pracy, dla osób użytkujących wnętrza oraz dla środowiska. Dobierając beton odpowiedni do rodzaju pracy, nie tylko ułatwiamy sobie realizację projektu, ale także zwiększamy trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji. Nowoczesne produkty pokazują, że tradycyjny materiał budowlany może łączyć wysoką jakość, innowacje technologiczne i komfort pracy, stając się wsparciem zarówno dla profesjonalistów, jak i osób wykonujących drobne prace samodzielnie.

Wygoda i troska o środowisko

Beton w rozpuszczalnym worku to rozwiązanie, które rewolucjonizuje codzienną pracę na budowie: brak konieczności utylizacji opakowań, mniejsze pylenie (o ok. 40%) oraz realna oszczędność czasu. Wystarczy wrzucić worek bezpośrednio do betoniarki lub wiadra z wodą, a opakowanie rozpuści się samo w trakcie mieszania, poprawiając dodatkowo parametry zaprawy. To nie tylko wygoda, lecz także krok w stronę zrównoważonego rozwoju i ograniczenia ilości odpadów budowlanych.

Beton bez cementu

Cement portlandzki to najważniejszy składnik betonu. Ma doskonałe właściwości wiążące, jednak do jego powstania konieczne jest zużycie dużej ilości energii. W procesie jego wytwarzania uwalniane są szkodliwe substancje w tym dwutlenek węgla. Obecnie produkcji cementu przypisuje się 7% emitowanego CO2 (każda tona wyprodukowania tradycyjnego cementu generuje ok. tonę CO2). Amerykański producent betonu C-Crete Technologies ogłosił w lipcu 2023, że wytworzył beton, w którego produkcji wyeliminowano cement, zastępując go spoiwem składającym się z naturalnych minerałów oraz produktów ubocznych powstałych w trakcie procesów przemysłowych. Pionierskie zastosowanie betonu bez cementu miało miejsce w Seattle przy adaptacji zabytkowego budynku. Wykorzystano go do wylania fundamentów i ścian. Zużyto ok. 60 ton betonu do wzmocnienia odporności sejsmicznej 120-letniego budynku z cegły. Badania przeprowadzone na nowo powstałym wyrobie budowlanym potwierdziły, że nie odbiega on jakością od tradycyjnego betonu na bazie cementu. Trwają badania nad opracowaniem materiału, który z powodzeniem zastąpi cement. Wśród proponowanych rozwiązań znajdują się: popiół powstały podczas spalania węgla, aktywowane alkaliami odpady przemysłowe (popiół lotny, popioły denne z biopaliw i żel krzemionkowy), żużel będący produktem ubocznym przy produkcji stali, dowolny materiał zawierający związki glinu i krzemu.

Cement z recyklingu

Ograniczanie śladu węglowego odgrywa dużą rolę w działaniach mających na celu walkę ze zmianami klimatycznymi i ochronę środowiska. Wdrażanie bardziej energooszczędnych technologii i procesów produkcji materiałów budowlanych to szansa na obniżenie zużycia energii i redukcję emisji gazów cieplarnianych. Sektor budowlany odpowiada bowiem za 40% całej emisji CO2 do atmosfery; 10% przypada na produkcję materiałów budowlanych. Na nim zatem ciąży ogromna odpowiedzialność w zakresie redukcji emisyjności dwutlenku węgla. Stawia się więc na materiały o niezmienionej jakości i wytrzymałości ale przyjaznych dla środowiska. Najbardziej emisyjny cement CEM I zastępują więc cementy o obniżonej zawartości klinkieru. Poszukiwanie obszarów możliwego obniżania śladu węglowego doprowadziło do innowacyjnego rozwiązania, jakim jest produkowanie cementu z materiałów z recyklingu. Pozwala to na ograniczenie wykorzystania zasobów naturalnych. Gotowa mieszanka betonowa zawiera kruszywo pochodzące z przetworzonych materiałów rozbiórkowych (CDM), które dzięki odpowiedniej frakcji (do 8 mm) zapewnia wysoką wytrzymałość betonu oraz bardzo dobrą urabialność mieszanki. Wykorzystanie materiałów z recyklingu nie wpływa negatywnie na trwałość czy parametry użytkowe produktu, a przy tym znacząco ogranicza emisje związane z wydobyciem i transportem surowców naturalnych.

Redukcja emisyjności

Produkcja niskoemisyjnego cementu nie byłaby możliwa bez modernizacji cementowni. Wprowadzone innowacje przyczyniają się do zmniejszenia zużycia energii o jedną trzecią dzięki zastosowaniu mniej energochłonnych urządzeń oraz produkcji energii z odzysku ciepła odpadowego. Modernizacja pozwala zredukować emisję CO2 o 20%. Producenci prowadzą też m.in. recykling betonu z rozbiórek, który wykorzystywany jest ponownie w budownictwie. Równie istotnym obszarem redukcji wytwarzanego dwutlenku węgla jest ograniczenie energii zużywanej w produkcji materiałów budowlanych. Do realizacji tego celu przyczyniają się np. farmy fotowoltaiczne powstające z inicjatywy i na potrzeby konkretnych wytwórców.

Betonomieszarki

Transport ma niechlubnie wysoki udział w generowaniu CO2 przedostającego się do atmosfery. Stopniowe odchodzenie od silników spalinowych obejmuje zatem także pojazdy wykorzystywane na potrzeby branży budowlanej. Elektryczne samochody nie stanowią już zadziwiającego zjawiska na polskich czy europejskich drogach. Powoli sięgają po nie prywatni klienci. Elektryki zasilają flotę firm kurierskich, komunikacji publicznej czy policji. Zastosowania maszyn czy pojazdów budowlanych zasilanych energią elektryczną to kolejny krok w realizacji polityki zielonego budownictwa. Akumulatory zastosowane w elektrycznych „gruszkach” mają za zadanie utrzymać pracę silnika, ale też cały mechanizm zbiornika z betonem. To spore wyzwanie, pochłaniające duże zasoby zgromadzonej energii. Z drugiej jednak strony specyfiką betonowozów jest pokonywanie niewielkich odległości. Beton od momentu wyprodukowania powinien bowiem jak najszybciej dotrzeć na miejsce budowy. Nie praktykuje się jego transportowania z odległych betoniarni. Elektryczna „gruszka” będzie kursować w okolicy bazy, gdzie powinna powstać infrastruktura do ładowania akumulatorów.