Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym należy potraktować jak rodzaj dachu płaskiego - Fot. DLH Poland
Taras, zwłaszcza ten nad ogrzewaną częścią domu, to jeden z trudniejszych do wykonania elementów konstrukcji budynku. Nie oznacza to jednak, że nie da się go zrobić poprawnie.
1 z 3Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym należy potraktować jak rodzaj dachu płaskiego - Fot. DLH Poland
2 z 3Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym - tradycyjny układ warstw - Rys. Wawrzyniec Święcicki
3 z 3Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym - odwrócony układ warstw - Rys. Wawrzyniec Święcicki
Konstrukcją nośną (płytą) każdego tarasu nad pomieszczeniem jest znajdujący się nad nim strop. To właśnie na nim układa się warstwy izolacyjne i wykończeniowe. Aby zmieściły się wszystkie, poziom wierzchu płyty należy odpowiednio zaplanować, uwzględniając ich łączną grubość. Wynosi ona co najmniej kilkanaście centymetrów. O tyle zwykle trzeba obniżyć płytę tarasu w stosunku do poziomu posadzki w pomieszczeniu sąsiadującym z tarasem.
Płyta powinna mieć 1,5-2 proc. spadek (nachylenie) ukształtowany od ściany domu na zewnątrz. Wtedy woda opadowa nie będzie stała na tarasie, lecz swobodnie spłynie z jego powierzchni. Najlepiej byłoby, gdyby nachylenie to zostało wykonane już podczas wylewania płyty.
Każdy taras przed ostatecznym wykończeniem wymaga odpowiedniego zabezpieczenia materiałami dobrej jakości i szczególnej dbałości o detale. Warstwy izolacji i ich układ zależą od tego, nad jakim pomieszczeniem taras się znajduje. Prostszy w wykonaniu jest taras nad pomieszczeniem nieogrzewanym, znacznie trudniejszy - nad ogrzewanym.
Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym jest rodzajem dachu płaskiego.Wymaga więc, tak samo jak dach, izolacji termicznej i przeciwwilgociowej. Te dwie warstwy można ułożyć na dwa sposoby: tradycyjnie lub nowocześnie - w odwróconym układzie.
Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym - tradycyjnie
W tradycyjnym rozwiązaniu bezpośrednio na stropie układa się betonową warstwę spadkową, a na niej kolejno izolację termiczną, wylewkę betonową i izolację przeciwwilgociową.. Tę ostatnią zwykle wykonuje się z mas wodoodpornych i mat drenująco-oddzielających. Jeśli użyjemy tych materiałów, nie będzie konieczne układanie kolejnej warstwy wylewki betonowej. Bezpośrednio do izolacji przeciwwilgociowej można przyklejać wykończenie z płytek ceramicznych.
Masy wodoodporne. Tworzą one elastyczną, szczelną i bezspoinową powłokę, która dodatkowo kryje niewielkie rysy. Preparaty tego typu nakłada się pacą prostą lub ząbkowaną, w dwóch warstwach o łącznej grubości 2-4 mm. Pierwsza jest traktowana jako izolacja, druga - jako klej do płytek.
Uwaga! Aby zwiększyć przyczepność masy do obróbek blacharskich, wcześniej należy je odtłuścić, pokryć warstwą żywicy epoksydowej i posypać drobnym piaskiem. Po związaniu nadmiar piasku się usuwa.
Maty. Wytwarza się je z odpornej na nacisk, wodoszczelnej i elastycznej folii polietylenowej, pokrytej obustronnie powłoką z flizeliny. Niektóre z nich mają wytłoczone na spodniej stronie wgłębienia. Zapewnia to dobrą przyczepność zapraw klejowych, którymi mocuje się matę do wylewki; stosuje się do tego zaprawy elastyczne, szybkowiążące. Po ułożeniu taka warstwa tworzy wytrzymałą na obciążenia powierzchnię, redukującą naprężenia spowodowane zmianami temperatury.
Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym - nowocześnie
Do ochrony przed wodą, która cały czas "stoi" na dachu, trzeba zastosować lepszą izolację. Dlatego nazywa się ją przeciwwodną (hydroizolacją), a nie przeciwwilgociową. W tym rozwiązaniu na stropie układa się najpierw izolację przeciwwodną, a dopiero na niej ocieplenie. Taki układ sprawia, że izolacja przeciwwilgociowa jest skuteczniej chroniona przed oddziaływaniem niskiej i wysokiej temperatury (oraz jej wahań), a także przed uszkodzeniami mechanicznymi.
Na izolację przeciwwodną nadają się jedynie papy termozgrzewalne i membrany kauczukowe (EPDM). Po ich ułożeniu sprawdza się szczelność tej warstwy, wykonując próbę wodną. W tym celu odcina się odpływ, a następnie zalewa taras wodą do wysokości 10 cm i pozostawia na około 72 godziny.
Ze względu na to, że izolacja termiczna jest w tym układzie narażona na długotrwałe i bezpośrednie działanie wody, powinno się ją wykonać z polistyrenu ekstrudowanego. Dodatkowo, jego warstwa powinna być grubsza o 20 proc. od warstwy izolacji termicznej w rozwiązaniu tradycyjnym.
Ocieplenie układa się na izolacji przeciwwilgociowej w taki sposób, aby nie było mostków termicznych. Płyty powinny mieć więc wyprofilowane krawędzie, umożliwiające łączenie ich na pióro i wpust. Materiał ocieplenia przykrywa się warstwami wykończeniowymi.
Na powierzchni tarasu z odwróconym układem warstw można ułożyć płyty betonowe lub kamienne, podesty drewniane albo też założyć trawnik lub ogród. Ten ostatni sposób, ze względu na duże obciążenie, wymaga projektu.
Skomentuj:
Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym