Otuliny do rur
Człowiek - istota ciepłolubna - od zarania dziejów poszukiwał sposobu, by swoje gniazdko uczynić przytulniejszym i cieplejszym. Dawniej do ?ogacania? używano materiałów naturalnego pochodzenia. Jednak wiek XXI nie należy już do mchów, słomy i liści.
Obok nieszczelnych okien i niewystarczająco ocieplonych ścian zewnętrznych jedną z przyczyn utraty ciepła są niezabezpieczone rury centralnego ogrzewania i doprowadzające ciepłą wodę. Aby minimalizować te straty, stosuje się materiały izolacyjne, najczęściej w formie otulin i mat.
Dziś najpopularniejsze są pianki polietylenowe i poliuretanowe. Rzadziej, choć wciąż często, zastosowanie mają wełny mineralne oraz styropian. W zapomnienie odchodzi natomiast izolacja rurociągów watą szklaną z gipsowym płaszczem ochronnym.
Dziś najpopularniejsze są pianki polietylenowe i poliuretanowe. Rzadziej, choć wciąż często, zastosowanie mają wełny mineralne oraz styropian. W zapomnienie odchodzi natomiast izolacja rurociągów watą szklaną z gipsowym płaszczem ochronnym.
Otuliny do rur: pianki
W Polsce pianki stosowane są od około siedmiu lat i od tego czasu wyraźnie dominują wśród materiałów pełniących podobne funkcje. Na rynku dostępne są dwa rodzaje bazujące na tworzywach syntetycznych - polietylenie i poliuretanie.
- Dobre własności izolacyjne pianki polietylenowej wynikają z jej struktury - spienione cząsteczki zamykają w sobie obojętny gaz. Dzięki takiej budowie pianka charakteryzuje się niskim współczynnikiem przewodzenia ciepła wynoszącym 0,034-0,039. Wysoka odporność chemiczna, hydrofobowość (najniższa nasiąkliwość wynosząca poniżej 1proc.), niewrażliwość na korozję i działanie insektów i gryzoni stawiają ją w czołówce izolatorów.
- Chociaż sam polietylen jest substancją palną, po dodaniu do niego środków utrudniających palenie, zyskuje właściwości samogasnące. Pianka ma szeroki zakres tolerancji temperaturowej (przedział temperatur, w których nie traci swoich właściwości), dobrze spełnia swoje zadanie w temp. od minus 45 st. C do plus 95 st. C.
- Warto zwrócić też uwagę na elastyczność i plastyczność pianki. Są one szczególną zaletą, ułatwiając i usprawniając montaż. Często decydują o możliwości izolowania trudno dostępnych miejsc. Pianka sama w sobie jest bardzo delikatna i podatna na uszkodzenia mechaniczne. Ta niedoskonałość eliminowana jest poprzez wzmacnianie jej zarówno od zewnątrz, jak i od wewnątrz różnego rodzaju osłonami. Mają one też ułatwiać montaż izolacji.
- Często od wewnątrz pianka pokryta jest folią lub innym materiałem poślizgowym, co ułatwia naciąganie jej na przewody instalacyjne.
- W zależności od przeznaczenia otuliny zabezpiecza się różnymi rodzajami zewnętrznych płaszczy ochronnych. Inne pokrywy stosuje się do instalacji podtynkowych, a inne do instalacji zewnętrznych. Należy o tym pamiętać przy wyborze odpowiedniego rozwiązania, nie ograniczając kryteriów do doboru grubości izolacji.
- Otuliny produkowane są w wielu wymiarach, o rozmaitych przekrojach i zróżnicowanych grubościach ścianek. Większość wytwórców oferuje też możliwość realizacji indywidualnych i nietypowych zamówień.
- Pianki ze spienionego poliuretanu mają wiele cech wspólnych z piankami polietylenowymi. Są wytwarzane z żywicy poliestrowej i różnią się niektórymi parametrami i właściwościami.
- Są najlepszymi termoizolatorami, charakteryzują się najniższym z dotychczas osiągniętych współczynnikiem przewodzenia ciepła wynoszącym 0,025. Pozwala to na zmniejszenie grubości ścianek otuliny, co ułatwia jej zastosowanie szczególnie w miejscach mało przestrzennych.
- Otuliny z pianki poliuretanowej wykazują też większą tolerancję temperaturową. Można je stosować w zakresie od minus 60 st. C do plus 135 st. C.
- Są odporne na butwienie i gnicie oraz wiele chemikaliów. Nie zagrażają jej insekty, mikroby ani gryzonie. Pianka nie chłonie wody, jej nasiąkliwość po 24-godzinnym teście wynosi 3 proc. objętości. W trakcie produkcji nadaje się jej właściwości samogasnące.
- Otuliny najczęściej wytwarzane są z twardej pianki poliuretanowej, dzięki czemu odznaczają się stosunkowo dużą wytrzymałością mechaniczną. Od zewnątrz zwykle pokryte są płaszczem z PCW lub folią aluminiową, a ich wewnętrzna strona chroniona jest zwykle przez silikonowy papier.
- Otuliny z pianek polietylenowych i poliuretanowych można montować na nowo powstających lub już istniejących instalacjach. Niektóre otuliny bez nacięcia naciąga się na rury, tak jest w przypadku nowych instalacji. Występują również otuliny z nacięciem wzdłużnym, które łączy się za pomocą taśm samoprzylepnych, klejów lub nitów, oraz złożone z dwóch części, które łączy się za pomocą taśmy spinającej.
- Niektórzy producenci oferują otuliny wyposażone w zamki zatrzaskowe umożliwiające łatwe i szybkie zamykanie przy montażu. Ponadto pianki zarówno w trakcie montażu, jak i eksploatacji nie są szkodliwe dla zdrowia. Mogą być przetwarzane i powtórnie wykorzystywane.
Otuliny do rur: wełny i styropian
Wełna mineralna wyrabiana z włókien (np. szklanych) dzięki porowatej strukturze ma doskonałe własności izolacyjne. Jest całkowicie odporna na gnicie i pleśń. Ponad 98 proc. objętości materiału stanowi zamknięte pomiędzy włóknami powietrze - bariera dla uciekającego ciepła. Współczynnik przewodzenia ciepła wynosi 0,04-0,055 (osiągalny jest 0,03), co sytuuje wełnę mineralną w czołówce izolatorów.
- Jest materiałem paroprzepuszczalnym, więc nie jest całkowicie odporna na działanie wody. Charakteryzuje się wyższą od pozostałych izolatorów nasiąkliwością, która wynosi 4 proc. objętości.
- Wyroby z wełny są chemicznie neutralne, dzięki czemu są odporne i nieszkodliwe, nie stanowią również pożywki dla zwierząt. Są odporne na bardzo wysokie temperatury i niepalne, nie rozprzestrzeniają ognia i nie przyczyniają się do rozwoju pożaru. Zwiększenie bezpieczeństwa pożarowego wyróżnia wełnę spośród innych palnych izolatorów.
- Otuliny wykonane z wełny mineralnej produkowane są w wielu wymiarach, o różnym przekroju i grubości. Najczęściej osłonięte są płaszczem ochronnym z folii PCW lub folii aluminiowej zbrojonej albo wytłaczanej. Otuliny po założeniu na rurociąg mocuje się za pomocą opasek lub drutu stalowego ocynkowanego na gorąco. Wyroby z wełny mineralnej nadają się do przetwarzania i ponownego wykorzystania.
- Również styropian nie zanieczyszcza środowiska naturalnego i nie jest szkodliwy dla zdrowia. Powstaje w wyniku polimeryzacji styrenu z zastosowaniem środka porotwórczego, dzięki czemu zyskuje właściwości dobrego izolatora (współczynnik przewodzenia ciepła wynosi 0,031-0,045).
- Styropian jest hydrofobowy - nie zatrzymuje wilgoci - a jego nasiąkliwość wynosi 1,2-1,8 proc. objętości po 24-godzinnym teście.
- Nie gnije w wilgotnym środowisku. Zachowuje wszystkie swoje właściwości. Jest chemicznie nieodporny, jednak istnieje grupa klejów, które nie powodują jego niszczenia.
- Otuliny styropianowe można stosować do izolacji rur, których temperatury nie przekraczają 80 st. C. Sam styropian jest materiałem palnym, jednak impregnowany zyskuje właściwości uniemożliwiające zapalenie.
- Produkowane otuliny obejmują wszystkie średnice rur o różnej grubości izolacji. Firmy oferują również wykonanie indywidualnych zamówień. Otuliny ze styropianu są twarde, mechanicznie wytrzymałe i trwałe. Chronią rury przed wilgocią i korozją, są łatwe w montażu i w demontażu.
Skomentuj:
Otuliny do rur