Kulinarna Kamienica w sercu Poznania

Za koncepcję i realizację odpowiadają zespoły Biuro Kreacja oraz M19 Architekci, które podjęły się zadania wymagającego zarówno konserwatorskiej wrażliwości, jak i precyzyjnego planowania funkcji współczesnego food hall'u. Efektem jest przestrzeń prowadząca gości przez odmienne estetyki: od secesyjnej elegancji, przez industrialne odniesienia do przemysłowej historii miasta, po minimalistyczne inspiracje Azją i zmysłowe, nasycone barwy Wschodu.

Historia miejsca

Kamienica Wiedeńska powstała jako reprezentacyjny obiekt handlowo-usługowy w duchu art nouveau. Jej elewacja przyciągała wzrok ornamentalnymi detalami, a wnętrza zdobiły ręcznie malowane witraże oraz dekoracyjne sztukaterie. Usytuowana przy istotnym trakcie komunikacyjnym centrum miasta, przez lata funkcjonowała jako dynamiczna przestrzeń mieszkalna i handlowa.

Powojenne przekształcenia oraz okres zaniedbań w czasach PRL doprowadziły jednak do utraty pierwotnego charakteru. Wnętrza uległy znaczącej degradacji, a kolejne przebudowy niemal całkowicie zatarły ślady historycznego układu. Jak podkreśla Dorota Terlecka z Biuro Kreacja, z dawnej kamienicy pozostały właściwie jedynie fragmenty – pojedyncze płytki, detale i trudne do uchwycenia ślady przeszłości.

Rewitalizacja stała się więc nie tylko projektem komercyjnym, lecz także próbą przywrócenia tożsamości budynkowi, który przez dekady pozostawał w stanie bliskim ruiny.

Kulinarna podróż inspirowana Orient Expressem

Punktem wyjścia dla projektantów było znalezienie równowagi między ciężarem historii a potrzebą nadania obiektowi nowej, intensywnej funkcji miejskiej. Odpowiedzią okazała się metafora podróży – doświadczenia przemieszczania się przez kultury, smaki i estetyki.

Inspiracją stały się secesyjne dworce Europy oraz legenda Orient Expressu – symbolu luksusu, ruchu i spotkań różnych światów. Ta narracja pozwoliła uporządkować różnorodność programu funkcjonalnego: dziesięciu konceptów gastronomicznych i trzech barów, z których każdy posiada własną tożsamość stylistyczną.

Projekt nie jest literalną rekonstrukcją przeszłości. To raczej scenariusz przestrzenny, w którym każda strefa stanowi osobny „przystanek” – fragment większej opowieści o mieście, historii i współczesnej gastronomii.

Secesyjny prolog – przestrzeń wejścia

Wejście do Kulinarnej Kamienicy prowadzi przez przestrzeń, która wyraźnie odwołuje się do secesyjnego rodowodu budynku. Wysokie sklepienia, rytmiczny układ witryn i łuków, ornamentalne detale oraz ręcznie malowane dekoracje budują atmosferę początku XX wieku.

Centralnym punktem tej strefy jest łukowy bar wykończony orzechowym fornirem. Jego miękka, opływowa forma porządkuje przestrzeń i nadaje jej reprezentacyjny charakter. Tapicerowane siedziska oraz subtelne odniesienia do wnętrz wagonów kolejowych wzmacniają motyw podróży, który konsekwentnie prowadzi gościa dalej – ku kolejnym etapom narracji.

Projektanci przywrócili tu pierwotny handlowy charakter kamienicy, reinterpretując go w języku współczesnej gastronomii.

Industrialny przystanek – ukłon w stronę Cegielskiego

W głębi obiektu, od strony dziedzińca, estetyka ulega wyraźnej transformacji. Secesyjną elegancję zastępuje surowość materiałów i techniczny rytm detalu. Ta część wnętrza nawiązuje do przemysłowego dziedzictwa miasta oraz do zakładów H. Cegielski, które na początku XX wieku były największym w kraju ośrodkiem produkcji parowozów.

Stalowe okucia, industrialne oprawy oświetleniowe oraz murale przedstawiające dawne maszyny parowe tworzą spójną, choć niedosłowną interpretację historii. To nie rekonstrukcja, lecz estetyczna wariacja, która nadaje kontekst i głębię.

Sercem tej strefy stał się zadaszony taras – element, którego pierwotnie nie przewidywano. Zmiana planu zagospodarowania umożliwiła jego realizację, a przestrzeń, początkowo postrzegana jako mniej atrakcyjna, okazała się najbardziej pożądanym miejscem spotkań.

Japandi i cisza – strefa inspirowana Azją

W kolejnej części Kulinarnej Kamienicy przestrzeń wycisza się i upraszcza. Inspiracją staje się estetyka japandi – połączenie japońskiej prostoty i skandynawskiej funkcjonalności. Jasne drewno, naturalne tkaniny pokrywające ściany oraz oszczędne w formie stoły tworzą atmosferę skupienia i równowagi.

Miękkie światło papierowych lampionów podkreśla spokojny rytm tej strefy. To przestrzeń, w której intensywność wcześniejszych wrażeń ustępuje minimalistycznej harmonii.

Intensywność barw – zmysłowy Wschód

Minimalizm stopniowo przechodzi w nasycone, głębokie barwy. Burgund, oranż i ciemne drewno budują atmosferę intensywności, korespondującą z aromatycznymi kuchniami tej części food hallu. Kolorowe lampiony wykonane z indyjskich tkanin wprowadzają element teatralności.

Choć stylistyki różnią się znacząco, całość spaja konsekwentnie dobrana paleta materiałów i barw – burgund, zieleń oraz beże – stosowane w odmiennych konfiguracjach na wszystkich kondygnacjach.

Finał na piętrze: bar, wabi-sabi i panorama miasta

Ostatnim etapem podróży jest piętro – przestrzeń bardziej kameralna, otwarta na miasto dzięki historycznym witrynom. To miejsce codziennych rytuałów: kawy w ciągu dnia i wieczornych spotkań przy koktajlach.

Dominują tu miękkie sofy, stonowane odcienie burgundu i granatu oraz nastrojowe oświetlenie subtelnie załamujące się na tkaninach i tynkach wykonanych w duchu wabi-sabi. Centralnym punktem jest rzeźbiony bar wykończony stalą w odcieniu burgundu – współczesny akcent dialogujący z zachowanymi sztukateriami.

Nawet przestrzeń toalet została potraktowana jako integralny element narracji – z odważnymi detalami i teatralną grą światła, stanowiąc pełnoprawny epizod w scenariuszu wnętrza.

Logistyka i skala – projekt o dużej złożoności

Kulinarna Kamienica obejmuje ponad 1500 m kw. w dwóch połączonych budynkach, na trzech kondygnacjach – od piwnicy po piętro. Zróżnicowane poziomy, odmienne wysokości pomieszczeń oraz historyczna struktura wymagały precyzyjnej koordynacji branżowej.

Dodatkowym wyzwaniem było pogodzenie autorskiej koncepcji z wymaganiami dziesięciu niezależnych konceptów gastronomicznych i trzech barów – każdy o innych potrzebach technologicznych, instalacyjnych i funkcjonalnych. Kluczowe okazało się utrzymanie spójności wizualnej przy jednoczesnym zapewnieniu pełnej efektywności operacyjnej.

Nowa rola w tkance miasta

Rewitalizacja Kamienicy Wiedeńskiej przywróciła jej nie tylko architektoniczną jakość, lecz także społeczną funkcję. Obiekt, który przez lata pozostawał poza głównym obiegiem miejskiego życia, stał się ponownie miejscem spotkań i codziennych rytuałów mieszkańców.

Co istotne, nie jest to przestrzeń elitarna ani zamknięta. Zamiast luksusowych butików powstało dostępne, wielofunkcyjne miejsce, w którym historia stanowi tło dla współczesnych doświadczeń.

Projekt Biuro Kreacja i M19 Architekci pokazuje, że nawet mocno zdegradowana tkanka historyczna może stać się impulsem do odważnej, lecz odpowiedzialnej transformacji. Kulinarna Kamienica nie tylko domyka pewien rozdział dziejów budynku – otwiera go na nowo, wpisując w aktualne potrzeby miasta i jego mieszkańców.