Grujecznik japoński - Cercidyphyllum japonicum

Piotr Banaszczak

Na stanowiskach mocno nasłonecznionych, grójeczniki w drugiej połowie lata przebarwiają się na ceglastoróżowy kolor. W takich miejscach rosną jednak słabiej niż w zacisznym cieniu wysokich drzew.
Na stanowiskach mocno nasłonecznionych, grójeczniki w drugiej połowie lata przebarwiają się na ceglastoróżowy kolor. W takich miejscach rosną jednak słabiej niż w zacisznym cieniu wysokich drzew.
Fot. Paweł Słomczyński / AG
Jest wyjątkowo ładny a jego uroda potęguje się z wiekiem. Posadzony pojedynczo ożywi iglakowe kompozycje, w większej grupie świetnie nadaje się na nieformowane żywopłoty.

Liście

To, co zachwyca u grujecznika, to jego okrągłe, sercowate liście o ciekawym rysunku żyłek przypominającym mozaikę. Okazy rosnące na stanowiskach słonecznych i suchych jesienią przebarwiają się na ceglasto, pomarańczowo i różowo, te w cieniu - na jasnokremowo, łososiowo i żółto. Opadłe liście podczas wilgotnej pogody wydzielają słodki zapach podobny do karmelu albo świeżego ciasta drożdżowego.

Pokrój

Grujeczniki maja za młodu dość wąską, jajowatą koronę, która potem rozrasta się coraz szerzej, do kilku metrów wysokości i mają tendencje do tworzenia form wielopniowych.

Wymagania

Drzewo to nie lubi suchych stanowisk, na których co prawda pięknie się przebarwia lecz gorzej rośnie. Preferuje gleby wilgotne, a stanowiska zaciszne i osłonięte, dobrze znosi cień. Dlatego świetnie nadaje się do uzupełniania istniejących drzewostanów. Grujecznik nie jest całkowicie wytrzymały na nasze zimy, za młodu może niekiedy lekko przemarzać.

Odmiany

Do dużych ogrodów najlepiej wybrać wyższy grujecznik wspaniały (Cercidiphyllum magnificum) - produkuje go na razie jedynie Arboretum w Rogowie.

Skomentuj:

Grujecznik japoński - Cercidyphyllum japonicum