Ogrody
Rośliny
Śnieguliczki (Symphoricarpos). Ciekawe odmiany. Uprawa i pielęgnacja

Śnieguliczki (Symphoricarpos). Ciekawe odmiany. Uprawa i pielęgnacja

dr Magdalena Narkiewicz22-12-2016 13:42

Zimą udekorowane jedynie białymi kulkami bezlistne śnieguliczki wyglądają, jakby obsypał je śnieg. Ostatnio popularność zyskują też ich gatunki o różowych owocach.

Nasionami śnieguliczek żywią się ptaki. Jesienią wydziobują je z owoców szczygły (na zdjęciu), a zimą kosy, dzwońce, wróble i mazurki zbierają je z ziemi. Kulkami, które rozdeptywane głośno pstrykają, lubią bawić się dzieci. Ale uwaga, owoce śnieguliczek są trujące! Zjedzone powodują mdłości i majaczenie.

Śnieguliczka biała (S. alba) należy do najbardziej wytrzymałych krzewów. Zwykle dorasta do wysokości 1,5 m. Jej kwiaty pojawiają się od czerwca do września, dzięki czemu pszczoły mogą zbierać nektar przez długi czas. Owoce są białe, o średnicy do 1,2 cm. Roślina jest inwazyjna, bo wydaje liczne odrosty korzeniowe i w małych ogrodach trzeba co roku wycinać część jej pędów. Doskonale nadaje się na nieformowane niskie żywopłoty.

Śnieguliczka Doorenbosa 'Amethyst' (S. ×doorenbosii) to krzew o szeroko rozkładających się łukowatych pędach, osiągający wysokość do 1,5 m. Ciemnozielone liście o długości 2-4 cm stanowią tło dla różowych owoców (o średnicy do 1,5 cm), zebranych w drobne grona na jednorocznych pędach. Wczesną zimą gałązki się ogołacają. Odmiana ta jest całkowicie mrozoodporna. Tworzy odrosty korzeniowe, ale niezbyt liczne. Stare krzewy warto odmładzać, silnie je przycinając.

Śnieguliczka Doorenbosa 'Mother of Pearl' (S. ×doorenbosii) jest - jak na śnieguliczkę - okazała; po 10 latach dorasta do wysokości 2 m. Jesienią szybko traci liście, ukazując liczne owoce z różowym rumieńcem, skupione w dużych gronach. Wiotkie gałązki aż uginają się pod ich ciężarem. Owoce utrzymują się zwykle do końca roku. Krzewy najładniej prezentują się w większych grupach.

Śnieguliczka koralowa (S. orbiculatus), dawniej nazywana mąkoliną, dorasta do wysokości 1,5 m. Na jej omszonych pędach wyrastają parami nieduże liście, a pod nimi, na tegorocznych przyrostach, grona czerwonawych owoców o średnicy ok. 4 mm. Jesienią liście przebarwiają się na żółto i czerwono. Śnieguliczce koralowej nie służy jałowa i sucha ziemia. Jest też nieco wrażliwsza na mróz niż inne opisane gatunki, ale po przemarznięciu szybko się regeneruje.

Śnieguliczka Chenaulta 'Brain de Soleil' (S. ×chenaultii) jest pokładającym się krzewem o drobnych (1,5 cm), dekoracyjnych liściach. Dorasta do wysokości 0,5 m, osiągając średnicę 1,5 m. Tworzy delikatne pędy, których młode przyrosty mają barwę pomarańczową. Tego samego koloru są młode liście, starsze są żółte, a latem, zwłaszcza gdy rosną w cieniu, intensywnie zielone. Krzew kwitnie krótko w drugiej połowie maja. Owoców nie zawiązuje. Odmiana ta doskonale nadaje się na niskie kobierce. Sprawdza się zwłaszcza na glebie, która długo nie przesycha.

Śnieguliczka Chenaulta 'Hancock' (S. ×chenaultii) tworzy gęste krzewy o ładnie przewieszających się gałązkach, dorastające do wysokości 1 m i osiągające szerokość 1,5 m. Ich zielone liście utrzymują się na gałęziach aż do większych mrozów. Nieliczne fioletoworóżowe owoce są mało efektowne. Krzew jest wytrzymały. Stosuje się go do osłaniania, np. nasypów. Jeśli nieco przymarznie, łatwo odrasta.

Śnieguliczki (Symphoricarpos) przywędrowały do nas z Ameryki Północnej, gdzie od Meksyku po Alaskę rośnie kilkanaście ich gatunków. Są niskimi krzewami o przewieszających się gałązkach. Tworzą drobne, nektarodajne, zazwyczaj bladoróżowe kwiaty i nieduże liście, które opadają jesienią. Natomiast ich owoce – białe, różowe lub czerwone kuleczki – utrzymują się niekiedy aż do wiosny. Dzięki nim śnieguliczki zdobyły uznanie jako krzewy ozdobne. Używane bywają także do bukietów.

Najpiękniejsza zimą

Bardzo dobrze nam znana śnieguliczka biała, powszechnie sadzona w parkach i przy drogach, coraz częściej zastępowana jest przez gatunki mieszańcowe: śnieguliczkę Chenaulta oraz Doorenbosa, a niekiedy także przez śnieguliczkę koralową. Krzewy te najładniej prezentują się zimą – ich owoce widoczne są wówczas z daleka.

Rośliny do zadań specjalnych

Większość śnieguliczek może rosnąć nawet na słabych, suchych i kamienistych glebach, zarówno w słońcu, jak i w cieniu. Rośliny są także odporne na szkodniki, choroby, mróz oraz zanieczyszczone powietrze.
Krzewy te są niezastąpione w ocienionych, suchych miejscach pod dużymi drzewami, jako bariera oddzielająca ogród od uczęszczanej drogi, a także na działkach, na których rośliny muszą radzić sobie bez naszej pomocy.

Różnorodność śnieguliczek jest spora, np. śnieguliczka Doorenbosa ‘Magic Berry’ tworzy fioletowoczerwone owoce, a ‘White Hedge’ – duże, białe. Bogatą ofertę tych krzewów mają sklepy internetowe, m.in. futuregardens.pl, iglaki24.pl, drzewa.com.pl. Cena waha się od 8 do 30 zł za sztukę.

Więcej o: