Zaprawa klejąca powinna być nałożona na spód płytki i na podkład - Fot. Mapei
Przed rozpoczęciem prac, trzeba sprawdzić termin użycia zapraw do klejenia i spoinowania. Produkty przeterminowane lub przechowywane w nieodpowiednich warunkach nie mogą być wykorzystane.
1 z 3Zaprawa klejąca powinna być nałożona na spód płytki i na podkład - Fot. Mapei
2 z 3Plamy po zaprawie do spoinowania; ich usuwanie nie jest łatwe - potrzebny jest specjalny preparat - Fot. LS
3 z 3Wykruszająca się fuga świadczy o niestaranności wykonawcy - Fot. LS
Takie preparaty nie mają odpowiednich właściwości. W efekcie posadzka może się odspajać, a spoiny - wymywać lub wykruszać.
Przed wykonaniem posadzki w łazience, warto zwrócić uwagę na to, czy ściany wokół wanny, kabiny prysznicowej i umywalki zostały pokryte masą lub folią przeciwwilgociową w płynie. Ma ona zwykle kolor żółty, niebieski lub zielony.
Podczas układania płytek na podłodze wykonawca może wyeliminować jedynie niewielkie nierówności podkładu przez zwiększenie grubości zaprawy klejącej; większe natomiast wymagają wykonania wylewki samopoziomującej.
Przestrzenie między płytkami ceramicznymi powinny mieć jednakową szerokość. Do niej dostosowuje się zaprawę do spoinowania i dokładnie wypełnia pustą przestrzeń.
Posadzka musi być na całej swojej powierzchni dobrze połączona z podkładem. To test tego, czy wykonawca nakładał zaprawę na spód płytki i podłoże. By to sprawdzić, trzeba dokładnie opukać posadzkę, zwłaszcza tę wykonaną z płytek o bardzo dużym formacie (większym niż 30 × 30 cm). Głuche odgłosy świadczą o braku kleju pod okładziną.
Spoiny powinny tworzyć linie proste; dopuszczalne odchylenie może wynosić nie więcej niż 2 mm na metr i 3 mm na całej długości lub szerokości pomieszczenia.
Na powierzchni płytek nie powinno być plam po zaprawach. Dobry wykonawca nie pozostawi po sobie takich śladów.
Skomentuj:
Płytki ceramiczne - odbiór robót budowlanych