Azalia, jak prawdziwa dama, ma ogromne wymagania. Za troskę odwdzięcza się jednak sowicie - kwitnie przez całą zimę, gdy najbardziej jesteśmy spragnieni kwiatów i kolorów. Łososiowe lub dwubarwne płatki należą do rzadkości - różaneczniki są zwykle białe, czerwone lub różowe. - Shutterstock
Azalia, jak prawdziwa dama, ma ogromne wymagania. Za troskę odwdzięcza się jednak sowicie - kwitnie przez całą zimę, gdy najbardziej jesteśmy spragnieni kwiatów i kolorów.
1 z 6Azalia, jak prawdziwa dama, ma ogromne wymagania. Za troskę odwdzięcza się jednak sowicie - kwitnie przez całą zimę, gdy najbardziej jesteśmy spragnieni kwiatów i kolorów. Łososiowe lub dwubarwne płatki należą do rzadkości - różaneczniki są zwykle białe, czerwone lub różowe. - Shutterstock
2 z 6Różanecznik indyjski, czyli azalia, to niewielki krzew z rodziny wrzosowatych pochodzący z Chin i Tajwanu. Jego bliską kuzynką jest nasza azalia doniczkowa. Roślina lubi jasne wnętrza oraz temperaturę 15-18 st. C, dlatego nie należy jej stawiać w pobliżu kaloryfera. Uwielbia wodę, podlewajmy ją więc nawet codziennie - gdy przesuszymy podłoże, straci zarówno kwiaty, jak i liście. Lato może spędzać na półcienistym balkonie.W zależności od odmiany kwitnie od września aż do maja. Na zdjęciu: odmiana Mont Blanc w wersji krzewiastej i drzewka z kulistą koroną - Azerca
3 z 6Azaliom można nadawać różne kształty. Bonsai z azalii wygląda bajecznie w czasie kwitnienia tej pięknej rośliny. - Shutterstock
4 z 6Dzięki wieloletniemu formowaniu azalii można nadać kształt piramidy (tu wraz z tą samą odmianą hodowaną tradycyjnie). - Flora Press
5 z 6Kwiaty są niewielkie, za to bardzo obfite - okrywają całą roślinę. - Shutterstock
6 z 6Ciemnozielone liście mają owalny, podłużny kształt. - Flora Press
Wszystkie kaktusy kwitną (agawy - tylko raz w swoim życiu), choć często dojrzewają do tego nawet przez kilkadziesiąt lat. Najpierw muszą bowiem osiągnąć odpowiedni wiek i wielkość. Te o niedużych rozmiarach zakwitają już po 2-6 latach uprawy, kolumnowe (cereusy, trichocereusy) i kuliste olbrzymy (echinokaktusy, ferokaktusy, eriosyce) - dopiero po 20-30 latach. Gdy pojawią się pąki, nie wolno rośliny przestawiać, obficiej podlewać ani zmieniać jej położenia w stosunku do światła, gdyż może to spowodować obumarcie pąków.
Wiele gatunków ma kwiaty bardzo drobne, inne osiągają nawet 30 cm długości. Zwykle są bardzo nietrwałe - utrzymują się od kilku do kilkunastu godzin; rekordzistą jest echinocereus, którego kwiaty mogą przetrwać nawet tydzień.
Uwaga: podstawowym warunkiem kwitnienia jest zapewnienie roślinom okresu spoczynku - od października do końca lutego. Powinny go spędzić w miejscu chłodnym (7-12 st. C) i widnym; w tym czasie roślin nie podlewamy.
Skomentuj:
Doniczkowe: azalie piękne i kapryśne