Afelandra kwitnąca 'Zebra'

Taka roślina przyciąga wzrok, może więc stanowić jedyną ozdobę wnętrza, a w kompozycjach z innymi kwiatami grać pierwsze skrzypce. Najlepiej łączyć ją z gatunkami o jednobarwnych liściach i eksponować na tle gładkich ścian lub tkanin.

Afelandry (Aphelandra) wywodzą się z tropikalnych regionów Ameryki Południowej. Najbardziej popularna afelandra stercząca (Aphelandra squarrosa) nosi przydomek "roślina zebra" i zawdzięcza go jasno zabarwionym nerwom liściowym. Jest rodowitą Brazylijką. W naturze osiąga 1,5-1,8 m wysokości. Inne gatunki nie mają już tak wyrazistych wzorów na liściach, za to wszystkie tworzą oryginalne kwiatostany w kształcie szyszek (cecha charakterystyczna rodziny akantowatych, do której należy afelandra). U afelandry sterczącej mają one 10-15 cm długości i są żółte (w przypadku niektórych jej odmian z czerwonymi akcentami), u innych, mało znanych gatunków, np. A. aurantiaca lub A. sinclairiana, mogą być pomarańczowe, szkarłatne lub łososiowe.

Kupując afelandrę, możemy się spodziewać, że dorośnie do wysokości około 30 cm, przy 20 cm szerokości. Taki zwarty pokrój mają oczywiście odmiany hodowlane. Jej kwiatami będziemy się cieszyć latem. Jeśli uda nam się kupić kwitnący okaz w innej porze roku, bądźmy świadomi, że to dzięki sztuczkom ogrodników.

W CIEPLE I WILGOCI

Rodzinnym domem afelandry są deszczowe tropikalne lasy, stąd jej specyficzne wymagania.

Światło. Roślinie zapewniamy dużo światła, ale rozproszonego. Jednak zimą, gdy dzień jest krótki, może ona stać nawet na południowym oknie.

Temperatura. Afelandra jest ciepłolubna. W okresie wegetacji dobrze się czuje w temperaturze 18-22°C. Zimą warto jej zapewnić dwumiesięczny okres spoczynku w chłodzie (ok. 13°C).

Powietrze. Powinno być przesycone wilgocią. Idealnym miejscem dla tej rośliny byłoby okno kwiatowe. W zwykłym mieszkaniu zraszamy zielone części i nawilżamy powietrze różnymi sposobami (np. instalując nawilżacz - patrz s. 72). W suchym powietrzu końce liści brązowieją.

Podlewanie. Podłoże powinno być stale wilgotne. Zasuszenie go choć na jeden dzień sprawi, że roślina straci część liści. Zalanie ziemi także wywoła kłopoty - korzenie zaczną gnić. W okresie zimowego spoczynku afelandrę podlewamy mniejszymi dawkami wody.

Zasilanie. Od wiosny

do jesieni dokarmiamy roślinę odżywką dla gatunków kwitnących. W pozostałych okresach roku możemy wspomóc afelandrę zimowym nawozem dla roślin doniczkowych.

Przesadzanie. Co roku wczesną wiosną przesadzamy afelandrę do nieco większej doniczki. Na jej dno kładziemy drenaż. Podłoże powinno być próchniczne i przepuszczalne. Zwykle odpowiednia jest ziemia uniwersalna.

Przycinanie. Co roku wiosną skracamy pędy. Przekwitłe kwiatostany wycinamy.