Czy warto wysiewać szafirki? [Porada eksperta]

Alicja Gawryś: Nasiona szafirków można wysiać jesienią do skrzynki lub doniczek, ale raczej nie na rozsadnik, gdzie wschodzące rośliny o cienkich liściach zostałyby zagłuszone przez chwasty. Pojemniki dołujemy w ziemi.

Wiosną powinny pojawić się siewki, które podlewamy, a także zasilamy jednym z nawozów dla roślin ogrodowych. Gdy latem ich liście zaschną, doniczki chronimy przed nadmierną wilgocią, by cebule mogły zapaść w stan letniego spoczynku. Przed nadejściem mrozów doniczki przysypujemy kilkucentymetrową warstwą drobnej kory ogrodniczej i okrywamy gałązkami iglaków bądź agrowłókniną. Wiosną przykrycie usuwamy, by rośliny mogły znów wypuścić liście. Po 2 latach uprawy cebulki szafirków sadzimy na rabacie. Gdy będą miały 3-4 lata, zakwitną. Należy się spodziewać, że tak uzyskane rośliny będą miały nieco zróżnicowany wygląd i barwę kwiatów.

Lepszym sposobem jest rozmnażanie szafirków z maleńkich cebulek przybyszowych, które powstają u podstawy starszych cebul. Przy okazji przesadzania rozrośniętej kępy szafirków (taki zabieg przeprowadzamy co 3-4 lata) oddzielamy te małe cebulki od większych i wysiewamy je jak nasiona w płytkich rowkach na zagonku albo w skrzynce. Uprawiamy je przez 2 lata, po czym latem wykopujemy, a po okresie spoczynku sadzimy jesienią na rabacie, gdzie zakwitną najbliższej wiosny. W tym wypadku uzyskamy rośliny identyczne jak okazy mateczne.

Alicja Gawryś
mgr inż. ogrodnictwa