Nietypowe rośliny cebulowe

Gatunek ten, nazywany także zawilcem greckim, osiąga wysokość ok. 15 cm. Kwitnie w marcu lub kwietniu, zależnie od pogody, tworząc liczne kwiaty o średnicy 3-4 cm w kolorze niebieskim, a u odmian także w różowym lub białym. W maju liście zamierają, ale pod ziemią pozostaje bulwa. Zakupione bulwy sadzimy we wrześniu w próchnicznej, przepuszczalnej i dosyć wilgotnej glebie na głębokości 5-7 cm. Mogą rosnąć w jednym miejscu kilka lat, jeśli będą na zimę okrywane gałązkami iglaków, a latem chronione przed wilgocią.

Śnieżnik Forbesa (Chionodoxa forbesii)

Śnieżnik Forbesa jest wczesnowiosenną, niską (10-15 cm) rośliną z 2-4 wąskimi liśćmi i gronem niebieskich gwiazdkowatych kwiatów, które u odmiany 'Pink Giant' (na zdjęciu) są różowe, a u odmiany 'Alba' - białe. Ich rozwój przypada na marzec- kwiecień. Roślina lubi miejsca słoneczne i lekką, próchniczną, przepuszczalną glebę. Cebulki sadzimy w połowie września na głębokości 5-7 cm.

Czosnek złocisty (Allium moly)

Spośród innych czosnków gatunek ten wyróżnia się wyjątkową, intensywną barwą kwiatów zebranych na końcach nagich łodyg o wysokości 25-30 cm. Kwitnie pod koniec maja i w czerwcu. Częścią podziemną są białe cebule o obwodzie około 5 cm. Sadzimy je w październiku na głębokości równej trzykrotnej wysokości cebul. Czosnek złocisty potrzebuje słonecznego stanowiska i przepuszczalnej gleby (najlepiej bogatej w wapń). Nadaje się na rabaty i do ogródków skalnych. W jednym miejscu może rosnąć przez 2-3 lata, po czym należy go wykopać, gdy tylko zaschną liście.

Jeśli pogoda sprzyja, roślina ta zakwita już na początku marca. Tworzy kwiatostany wysokości 7-10 cm złożone z jasnoróżowych kwiatów. Częścią podziemną jest pokryta łuskami cebula. Cebulica dwulistna lubi miejsca słoneczne lub lekko ocienione. Sprawdza się ogrodach skalnych i pod drzewami. Cebule sadzimy we wrześniu na głębokości 5-7 cm, w piaszczysto-gliniastej glebie.

Inaczej endymion. Jego dzwonkowate kwiaty w odcieniach fioletu i różu, skupione po kilkanaście na łodygach o wysokości 25-30 cm, rozwijają się w maju. Cebule sadzimy w drugiej połowie września na głębokości 5-8 cm. Roślina dobrze rośnie w lekkim półcieniu, w średnio wilgotnej, przepuszczalnej ziemi. Jest mrozoodporna.

Śniedek drobny (Ornitogalum nanum)

Gatunek ten osiąga zaledwie 5 cm wysokości, ale jego kwiatostan złożony z licznych gwiazdkowatych kwiatów tworzy szeroką (15-18 cm) półkulę, otoczoną koroną wąskich liści. Pełnia rozwoju śniedka przypada na przełom kwietnia i maja. Roślina nadaje się na skalniaki i murki kwietne. Wymaga słonecznego bądź półcienistego stanowiska. Odpowiada jej prawie każda przepuszczalna gleba. Cebule sadzimy we wrześniu na głębokości 6-8 cm. W tym samym miejscu mogą rosnąć przez kilka lat. Gdy zauważymy, że rośliny kwitną coraz słabiej, trzeba je przenieść na inną rabatę. Wtedy cebule wykopujemy w lipcu.

Oryginalne kwiaty psizębów (nazwa ta pochodzi od kształtu cebul) możemy podziwiać w kwietniu i maju. Odmiana 'Pagoda' osiąga ok. 30 cm wysokości. Urody dodają jej szerokie liście z ciemnymi plamami, które zasychają już w czerwcu. Psizęby najlepiej rosną na stanowisku lekko ocienionym i zacisznym. Lubią glebę przepuszczalną i bogatą w próchnicę. Cebule sadzimy we wrześniu na głębokości 8-10 cm. Po kilku latach wykopujemy je i zaraz przesadzamy.

Puszkinia cebulicowata (Puschkinia scilloides)

Ta kuzynka cebulicy dorasta do wysokości 15-20 cm i tworzy gęsty kwiatostan składający się z licznych kwiatów z niebieskim paseczkiem na płatkach (odmiana 'Alba' jest czysto biała). Pełnia kwitnienia przypada w kwietniu, a już w czerwcu roślina kończy wegetację. Puszkinia lubi słońce i lekkie, próchniczne gleby. Cebule sadzimy we wrześniu na głębokości 6-8 cm.

Kamasja leichtlina (Camassia leichtlinii)

Kwiaty kamasji skupione w długich gronach rozwijają się w maju i czerwcu. Łodyga osiąga 90 cm wysokości, a sznurkowate liście tworzą rozetę u jej podstawy. Roślina ta lubi miejsca słoneczne bądź lekko zacienione, glebę lekką i przepuszczalną, choć dość wilgotną. Cebule sadzimy w drugiej połowie września na głębokości 8-15 cm (zależnie od wysokości cebuli). Miejsce sadzenia okrywamy na zimę warstwą kory i gałązkami iglaków (usuwamy je wiosną przed kwitnieniem). Co roku w lipcu wykopujemy cebule i przechowujemy do września.

Kuliste kwiatostany tego gatunku mają ok. 10 cm średnicy, ale przy niskim (30 cm) "wzroście" rośliny i na tle szerokich, szarawych liści wydają się bardzo okazałe. Podziwiamy je w maju lub czerwcu, a wkrótce potem czosnek kończy wegetację. W ziemi pozostaje duża cebula. Może ona rosnąć w jednym miejscu 2-3 lata, ale potem trzeba ją latem wykopać i ponownie posadzić w październiku na słonecznymstanowisku z przepuszczalną glebą. Cebule umieszczamy na głębokości równej ich trzykrotnej wysokości.

Kształtem i barwą kwiatów przypomina zimowit jesienny i tak jak on kwitnie w stanie bezlistnym, ale dorasta zaledwie do 5-10 cm. Liście ukazują się równocześnie z kwiatami w marcu lub kwietniu i utrzymują się do lata. Cebule sadzimy we wrześniu na głębokości 6-8 cm. Miejsce powinno być słoneczne, a podłoże przepuszczalne i lekko wilgotne.

Artykuł pochodzi z wrześniowej Magnolii, która jest już do kupienia w kioskach

Fot. Magazyn Magnolia