Hiacynty(Hyacinthus orientalis). Uprawa i pielęgnacja

Siła tej rośliny (Hyacinthus orientalis) zaklęta jest w jędrnej cebuli, zawierającej materiały zapasowe i skrywającej pąk kwiatostanowy. Gdy po zimie nadchodzą ciepłe dni, wyrasta on ze środka rozety wąskich liści. Wkrótce rozwijają się 20-30-centymetrowe grona różowych, fioletowych, niebieskich albo białych kwiatów. Do rarytasów należą odmiany żółte i łososiowe. Wszystkie intensywnie pachną.
Ich cebule często rosną na rabatach, pośród innych wiosennych gatunków. Pamiętajmy jednak, że u progu lata części nadziemne hiacyntów zamierają, a cebula zapada w stan spoczynku trwający aż do następnej wiosny.
Zapasy substancji odżywczych zawarte w łuskach cebul sprawiają, że hiacynty łatwo dają się wybudzić ze snu. Ogrodnicy przygotowują je do kwitnienia już w styczniu i na przedwiośniu, dlatego kwitnące hiacynty są w sprzedaży przez cały ten okres. Dopóki na zewnątrz jest zimno, chętnie zdobimy nimi mieszkania. Ciekawym sposobem prezentacji tych roślin jest uprawa w szkle, z widocznymi korzeniami. Gdy się ociepli, hiacynty w pojemnikach mogą zdobić otoczenie domu i kwitną na rabatach.

Ekspert radzi

Kwitnące hiacynty z efektownie rozwiniętymi korzeniami można przygotować samodzielnie. W tym celu jesienią cebule umieszczamy w lodówce, by się wychłodziły. Po 4-5 miesiącach wyjmujemy je i umieszczamy w naczyniach z wodą – najlepiej takich, jak na zdjęciach nr 2 i 3. Cebula powinna opierać się o brzeg, a wyrastające korzenie sięgać do wody tylko końcami. Wkrótce cebula pięknie zakwitnie.

Co lubią?

Miejsce w ogrodzie: cebule sadzimy we wrześniu w miejscu nasłonecznionym.
Gleba: lekka i przepuszczalna, ale dość żyzna.
Woda: w okresie wegetacji ziemia musi być lekko wilgotnym; latem – sucha.
Ochrona: cebule zaprawiamy przed posadzeniem w Grevicie 200 SL lub Topsinie M 500 SC.
Osłona na zimę: miejsce z hiacyntami obsypujemy jesienią warstwą (3-4 cm) kory.