Magnolia gwiaździsta. Uprawa i pielęgnacja magnolii

Przybyła do nas z Japonii, z górzystej części wyspy Honsiu, by zdobić ogród o każdej porze roku, wiosną kwiatami, jesienią – owocami i przebarwionymi na brązowo liśćmi. Magnolia gwiaździsta (Magnolia stellata) kwitnie w połowie kwietnia, pokrywając się mnóstwem delikatnie pachnących białych (u odmiany ‘Rosea’ różowych) kwiatów o średnicy 6-8 cm. Mają one wąskie wygięte płatki i kształtem przypominają gwiazdki. Gatunek ten ma gęsty pokrój i dorasta do wysokości 3 m. Korona jest zaokrąglona, regularna, o średnicy 3-4 m.
Magnolie najlepiej sadzić w kwietniu, by do jesieni zdążyły się dobrze ukorzenić. Podłoże wokół drzewek, także starszych, ściółkujemy korą lub liśćmi, by zimą zapobiec przemrożeniu korzeni, a latem zapewnić im większą wilgotność.
Jeśli obok magnolii chcemy umieścić inne rośliny, nie sadźmy ich zbyt blisko, by nie uszkodzić jej płytkiego i delikatnego systemu korzeniowego.
Drzewko to jest odporne, ale temperatura poniżej -15°C zagraża pąkom kwiatowym, a -25°C – całym pędom. Dlatego młode rośliny otulamy na zimę słomą.

Tajniki pielęgnacji

Stanowisko: słoneczne i osłonięte od wiatru.
Podłoże: żyzne, wilgotne, o odczynie lekko kwaśnym (pH 5-6). Roślinę z doniczki do gruntu przesadzamy ostrożnie, by nie uszkodzić korzeni. Bryłę korzeniową zasypujemy mieszanką ziemi ogrodowej i kwaśnego torfu (w proporcjach 1:1) i ze względu na kruche korzenie nie udeptujemy.
Podlewanie: zaraz po posadzeniu, a potem także w okresie wegetacji; podlewanie powinno być obfite, szczególnie od maja do lipca, kiedy krzew intensywnie rośnie.
Nawożenie: od kwietnia do lipca 2-, 3-krotnie nawozami wieloskładnikowymi (bez wapnia).
Ochrona korzeni: co roku przed nadejściem silnych mrozów glebę wokół magnolii obsypujemy warstwą (5 cm) rozłożonej kory.