Wierzba (miniaturowa) - Salix

Szczepan Marczyński21-03-2011 01:00

Ciekawy pokrój, ozdobne liście i aksamitne ?kotki?, ale przede wszystkim małe rozmiary, dzięki którym zmieszczą się w każdym ogródku. Oto, dlaczego warto sadzić miniaturowe wierzby.

Wierzba iwa (salix caprea) 'Kilmarnock' - odmiana męska, bardzo często mylona z żeńską 'Pendula'. Najpiękniej wygląda w marcu, kiedy obsypana jest złocistymi baziami, które pojawiają się na długo przed liśćmi. Ma ona również ciekawy pokrój.

Wierzby szczepione na pniu są atrakcyjnymi, choć mało jeszcze popularnymi w Polsce krzewami. Oprócz wierzby całolistnej (Salix integra) 'Hakuro-nishiki' inne gatunki i odmiany w naszych ogrodach należą do rzadkości. A szkoda, bo ze względu na nieduże rozmiary (powyżej miejsca szczepienia nie rosną), zmieszczą się w każdym ogrodzie. Dzięki różnorodności form korony i barwy liści wierzby są wdzięcznym materiałem do kompozycji z krzewów. Można sadzić je pojedynczo na rabatach lub w kolekcjach - grupach z kilku odmian szczepionych na pniach różnej wysokości.

Wzrost i siła

Okazy pienne uzyskuje się przez szczepienie różnych wierzb krzewiastych (najczęściej płożących okazów górskich), na pędach gatunków silnie rosnących. Wysokość takiego drzewka zależy od miejsca szczepienia i może wynosić od 30 do 170 cm, a korony mogą mieć najróżniejsze kształty:

zwisłe: wierzba alpejska (Salix alpina), S. brevipens, iwa (S. caprea) 'Pendula', S. x cottetii, S. arbuscula, S. x finnmarchica, całolistna (S. integra) 'Pendula', S. nakamurana var. yezoalpina, purpurowa (S. purpurea) 'Pendula' oraz liczne odmiany wierzby płożącej (S. repens)

kuliste: Salix subopposita, całolistna (S. integra) 'Hakuro nishiki', S. hastata 'Wehrhahnii', szwajcarska (S. helvetica), S. pyrenaica

gniazdkowate: Salix bockii i S. moupinensis.

Którą wybrać

Wierzbowych miniaturek nie należy oceniać po wysokości pnia. Jego rozmiary powinny być proporcjonalne do siły wzrostu i pokroju odmiany szczepionej, a także pasować do miejsca, w którym roślinę chcemy posadzić. Silnie rosnąca wierzba iwa 'Pendula' powinna mieć pień od 80 do 150 cm. Słabiej rosnąca wierzba płożąca (S. repens var. argentea), purpurowa 'Pendula' czy wierzba szwajcarska powinny mieć pnie niższe 50-120 cm pnie. Najsłabiej rosnącym - Salix arbuscula, S. finnmarchica, płożącej 'Iona' czy 'Voorthuizen' wystarczy pień wysokości 50-80 cm. Na niskim ładnie wyglądają też gatunki o koronach wzniesionych, np. wierzba całolistna 'Hakuro nishiki', S. subopposita czy Salix bockii, którą łatwiej im jest krótsza zabezpieczyć przed uszkodzeniami mrozowymi. Okazy na niskim pniu warto wybierać również wtedy, gdy chcemy posadzić je w niedużej kompozycji wśród krzewów średniej wielkości, np. berberysów, tawuł, kosodrzewiny, a także w ogródku skalnym lub w pojemniku na balkonie czy tarasie.

Bazie i liście

Ozdobą miniaturowych wierzb jest nie tylko ciekawy pokrój, ale również kwiaty okazów męskich, zwane popularnie baziami lub "kotkami". (Wierzby są dwupienne, co oznacza, że występują u nich egzemplarze męskie i żeńskie). W końcu kwitnienia pokrywają się one złocistym pyłkiem, który jest cennym pokarmem dla pszczół.

U niektórych gatunków, np. u wierzby iwy 'Pendula', kotki są one bardzo duże - niemal 6-centymetrowe. U innych, płożącej 'Iona', wierzby cottetii w pełni kwitnienia zachwycają złocistą barwą lub są srebrzysto owłosione (Salix hastata 'Wehrhanii', wierzba szwajcarska, Salix lanata).

Również i wierzbowe liście mogą być bardzo ozdobne. W zależności od odmiany mają różną wielkość i barwę. Największe, niemal 10-cm długości mają odmiany moupinensis oraz iwa 'Pendula'. Najmniejsze, zaledwie 2-centymetrowe - płożąca 'Bergen', 'Iona' i 'Voorthuizen'. Większość wierzb ma liście zielone, czasem pięknie błyszczące, jakby polakierowane. Najbardziej popularne są jednak odmiany pstre o barwnym ulistnieniu: biało-różowo-zielonym jak u 'Hakuro nishiki' lub wierzby szarej 'Tricolor'. Zachwyca też srebrzysta wierzba szwajcarska.

Więcej o: