Choroby powojników

Ewa Napiórkowska

Czy można walczyć z uwiądem powojników? Jakich używać środków? Janina K.

Powojnik
Powojnik
Fot. Shutterstock / Kuttelvaserova
Rośliny zostały zakażone uwiądem powojników. Jest to choroba grzybowa. Porażeniu ulegają przede wszystkim młode okazy w dwóch pierwszych latach po posadzeniu. Najbardziej zagrożone są rośliny słabe, posadzone w złych warunkach. Uwiąd częściej atakuje odmiany wielkokwiatowe kwitnące wiosną. Odmiany o drobnych kwiatach i późne rzadziej ulegają temu grzybowi.

Atak zarodników następuje podczas deszczu. Jego rozwojowi sprzyja duża wilgotność powietrza, ciepło (temperatura ok. 25 st. C) oraz przenawożenie roślin. Choroba poraża młode, niezdrewniałe pędy.

Pierwszymi objawami są plamy na pędach i liściach, zahamowanie ich wzrostu, lekkie żółknięcie liści. Następnie pędy więdną i stopniowo zamierają. Czasem zamierają wszystkie nadziemne części roślin, ale korzenie pozostają zdrowe.

Zwalczanie uwiądu polega na wycinaniu pędów poniżej więdnących liści i paleniu ich. Jeśli roślina jest mocno porażona, wycinamy ją całą. Następnie podlewamy ją roztworem Topsinu M 500 SC lub Nimrodu 250 EC (w obu przypadkach w stężeniu 0,1 proc.) lub Rubiganu 12 EC (0,03 proc.), w ilości 3-5 l na jeden okaz. Zabieg powtarzamy 2-3-krotnie co 10-14 dni. W walce z tą chorobą skuteczny jest także Switch 62,5 WG i Biochikol.

Nie wolno pozostawić na zimę chorych uschniętych pędów i liści, bo na nich zimują zarodniki grzybów. Trzeba je wyciąć i spalić, by wiosną nie były źródłem nowych zakażeń.

Skomentuj:

Choroby powojników