Wymagania i pielęgnacja hortensji

Podłoże

żyzne, przepuszczalne, wilgotne i bogate w próchnicę; odczyn lekko kwaśny (pH 5,5-6,0). Nie tolerują gleb zasadowych

Wilgotność powietrza

wysoka; doskonale rozwijają się w starych zacienionych parkach i ogrodach

Stanowisko

na otwartym terenie warto sadzić hortensje za parawanem gęstych jaśminowców lub dereni. Z wyjątkiem hortensji pnącej nie znoszą sąsiedztwa drzew i dużych krzewów ze względu na konkurencję ich ekspansywnych korzeni. By dobrze się rozwijały i obficie kwitły, najlepiej przeznaczyć dla nich szerokie rabaty. Słonecznego stanowiska wymagają hortensja bukietowa i dębolistna, pozostałe gatunki preferują cień lub półcień.

Podwiązywanie

krzewy o pokaźnych kwiatostanach wymagają podwiązywania. Obciążone kwiatami pędy wyginają się po deszczu i mogą być wyłamywane przez wiatr.

Cięcie

jest szczególnie zalecane dla odmian hortensji drzewkowatej i bukietowej. Najlepiej przeprowadzać je wczesną wiosną. Rośliny wypuszczą wówczas silne pędy zwieńczone dużymi kwiatostanami. Natomiast okazom kwitnącej na zeszłorocznych pędach hortensji ogrodowej, dębolistnej i Sargenta usuwamy jedynie martwe i zdrobniale pędy oraz zaschnięte kwiatostany. Pamiętajmy o pozostawieniu znajdujących się pod nimi pąków kwiatowych. Krzewy można odmładzać wycinając wiosną 1/3 najstarszych pędów.

ściółkowanie - hortensje lubią stale wilgotne i chłodne podłoże, dlatego ziemię wokół ich korzeni najlepiej pokryć warstwą kompostu, rozłożonych liści lub korą, która zabezpieczy glebę przed wysychaniem i nagrzewaniem.

Okrywanie

wrażliwe gatunki (odmiany hortensji ogrodowej, Sargenta i dębolistna) wymagają okrywania przyziemnych części. Obsypuje się je warstwą kory lub suchych liści. W zimniejszych częściach kraju warto zabezpieczać rośliny słomianymi chochołami.