Mieszkanie na kameralnym osiedlu w podwarszawskim Brwinowie

Położony tuż za zachodnią granicą Warszawy Brwinów przyciąga osoby szukające kompromisu między tempem metropolii a spokojem podmiejskiej enklawy. Niska zabudowa, zieleń i dęby o monumentalnych koronach tworzą scenerię, która stała się nie tylko kontekstem, ale i "współautorem" projektu. To właśnie ten "dialog" natury z rytmem miasta stał się punktem wyjścia dla architektki, która odrzuciła bezpieczną neutralność na rzecz ekspresji barw, struktur i akcentów.

Inwestorka nie ukrywała oczekiwań - barwy miały działać jak antydepresant. Architektka zaproponowała paletę opartą na kolorach pomarańczowym, różowym i zielonym, które zestawiła ze złamaną bielą i lastryko w odcieniach szarości. Od wejścia "wita" gości abstrakcyjny mural. Kuchnię zaprojektowano w odcieniu oliwki, którą tonuje jasne tło, a kompozycję uzupełnia czarno-biały osprzęt Gira, dopasowany do kolorystyki ścian i frontów. Detale - choć dyskretne - są tu elementem "porządkującym", a nie wyłącznie ozdobą.

Strefa dzienna, łącząca salon z kuchnią, została zaplanowana tak, aby mimo niewielkiego metrażu dawała wrażenie przestronności. Za sprawą dużego okna wnętrze jest doskonale doświetlone - również centralnie ustawiona wyspa kuchenna. W jej panelu bocznym ukryto gniazda z oferty marki Gira, które pozostają niewidoczne, dopóki nie są potrzebne. W salonie geometryczne bryły połączono z miękkimi tkaninami i drewnem, a na ścianach wyeksponowano fotografie właścicielki. Pomarańczowa sofa jest wyrazistym akcentem tej części mieszkania.

Drugi pokój przekształcono w gabinet - przestrzeń pracy i twórczej swobody. Tu barwy nabierają intensywności, a geometryczne formy pastelowych detali przywołują ducha stylu Memphis. Dla równowagi zastosowano jasną zabudowę i lekkie, ażurowe meble, które nie obciążają optycznie wnętrza. Sypialnię utrzymano w miękkiej gamie beżów i różu, tworząc atmosferę wyciszenia. O złotych uchwytach, subtelnym oświetleniu i ręcznie malowanym motywie ściennym można mówić jak o biżuterii - nie dominują, ale dopełniają.

Projekty Katarzyny Sławińskiej charakteryzuje równowaga między śmiałością estetyczną a dyscypliną funkcjonalną. Każdy metr kwadratowy został zaplanowany tak, aby wnętrze prezentowało się atrakcyjnie i było w pełni funkcjonalne. Schowki, światło, materiały - wszystko podporządkowano wygodzie na lata.