Ochrona przeciwwilgociowa domu - czym izolować?

Długotrwałe oddziaływanie zawilgocenia powoduje zmniejszenie skuteczności termoizolacji w domu, co jest niepożądane. Co więcej zwiększony poziom wilgoci może doprowadzić do namnażania się szkodliwych pleśni i grzybów. Dlatego tak ważne jest zastosowanie skutecznych izolacji przeciwwilgociowych.

Źle zaizolowany dom oznacza większe rachunki za ogrzewanie, bo przez wszelkie nieszczelności nadmiernie ucieka z niego ciepło. Dotyczy to zarówno mostków termicznych – miejsc, które obniżają temperaturę wewnętrzną powierzchni przegrody, co prowadzi do większych strat ciepła, zawilgocenia tych miejsc i pojawiania się na nich pleśni – jak i miejsc, które wskutek błędów projektowych czy wykonawczych uległy zawilgoceniu.

Fundamenty – izolacja przeciwwilgociowa

Nie tylko ściany i dach muszą być dobrze zaizolowane; ale należy też zadbać o fundamenty, zabezpieczając je odpowiednio przed wyziębianiem oraz działaniem wilgoci i wody. Mokre bowiem mają znacznie mniejszą izolacyjność termiczną, w związku z czym przez podłogę na gruncie, strop nad piwnicą czy przez ściany nadziemia szybciej ucieka ciepło.

Tradycyjne ławy i ściany fundamentowe. W każdych fundamentach tradycyjnych, nawet jeśli nie są energooszczędne, konieczna jest izolacja pozioma, która zabezpiecza ściany przed kapilarnym podciąganiem wilgoci. Zwykle pionowe izolacje wykonywane są z roztworów lub emulsji asfaltowych, niekiedy lepiku lub papy klejonej lepikiem do podłoża. Poziome na ławach robi się z papy. W podłodze na gruncie zazwyczaj stosuje się hydroizolację z papy podkładowej bądź folii polietylenowej o grubości przynajmniej 0,3 mm, układanej z 15-20-centymetrowym zakładem na całej powierzchni podłogi na gruncie. Najlepiej, jeśli układa się ją równocześnie z izolacją fundamentów. Zwykle jednak izolacja przeciwwilgociowa pojawia się podczas prac wykończeniowych, bo wcześniej łatwo ją uszkodzić.

Płyta fundamentowa. W przypadku płyty hydroizolację układa się najczęściej na ociepleniu, czasem także pod nim. Stosuje się tu grube hydroizolacyjne folie polietylenowe (dwie-trzy warstwy) lub membrany EPDM (jedną warstwę).

Dach – izolacja przeciwwilgociowa

Folie paroprzepuszczalne. Układane są od strony pokrycia, przepuszczają parę wodną na zewnątrz, ale blokują wnikanie wilgoci z zewnątrz. W zależności od stopnia przepuszczania pary wodnej rozróżnia się folie wysoko- i niskoparoprzepuszczalne.

Papa na deskowaniu. Zamiast folii czasem stosuje się zaimpregnowane deskowanie z drewna iglastego. Poszycie można również zrobić z wodoodpornych płyt wiórowych OSB lub V-100 lub z wodoodpornej sklejki. Na deskowaniu potrzebna jest jeszcze papa podkładowa na osnowie z włókien szklanych czy poliestru z posypką mineralną. Zamiast papy można użyć membrany specjalnie przeznaczonej na sztywne poszycie.

Folie paroizolacyjne. Do wyboru mamy: folie z polietylenu – zazwyczaj jednowarstwowe, wzmacniane  siatką polietylenową albo złożone z warstw polietylenu i polipropylenu.