Klasycyzm - zawsze na czasie

Tekst: Elżbieta Błasikiewicz Stylizacja: Karolina Świderska Zdjęcia: Arkadiusz Ścichocki

Wiek mijał za wiekiem, mody w sztuce i architekturze zmieniały się, a klasycyzm niezmiennie trwał. Nawet współcześnie wydaje się całkiem na czasie. Po prostu klasyczna elegancja nigdy się nie starzeje.

27.07.2009 WARSZAWA SESJA WNETRZE STYLE
Żłobienia, rozetki, kolumny, kolumienki - nie może ich zabraknąć w klasycystycznym wnętrzu.
O stylu w skrócie

Klasycyzm panował w Europie od połowy XVIII wieku do lat trzydziestych XIX wieku. Chociaż w poszczególnych krajach przybierał różne oblicza (np. wersja francuska była znacznie wytworniejsza od szwedzkiej czy niemieckiej), miał wiele cech wspólnych, z których najważniejszą było odwołanie do klasycznej kultury grecko-rzymskiej, a zwłaszcza do opracowanego w czasach starożytnych porządku architektonicznego i charakterystycznych dla antyku zdobniczych detali. Wnętrza urządzano zgodnie z zasadami symetrii i stosowano umiar w doborze barw, dzięki czemu panująca w nich atmosfera i harmonijny wystrój nie nudziły się szybko. I właśnie to głównie decyduje o popularności tego stylu, także dzisiaj.

Zamów prenumeratę! To się opłaca! 12 numerów - tylko 64 zł!



Co zwraca uwagę w klasycyzmie

Nawiązania do antyku. Szczególnie popularne były kolumny - pojawiały się nie tylko jako element architektury we wnętrzu, ale także jako motyw zdobniczy. Kształt kolumn miały framugi drzwi, stojaki na popiersia i na wazony, obudowy kominków, świeczniki i inne drobne domowe przedmioty. Wszechobecne były również amfory - ich formę przybierały podstawy lamp, wazony i pozostałe dekoracyjne naczynia. Bardzo popularne w tym stylu wzory, jak postacie bóstw, sfinksów i chimer, girlandy kwiatów, medaliony, to również dziedzictwo starożytnej kultury.

Symetria - główna zasada aranżacji wnętrza, której był podporządkowany dobór wszystkich mebli i przedmiotów dekoracyjnych (oczywiście również zbudowanych symetrycznie) oraz ich umiejscowienie. Wnosiła ona do klasycystycznych wnętrz harmonię i atmosferę spokoju, idealną do wypoczynku.

Komplety mebli - wyposażenie wnętrza było utrzymane w jednolitym stylu. Wszystkie sprzęty drewniane robiono z tego samego gatunku drewna i ozdabiano identycznymi motywami, a meble tapicerowane obijano taką samą tkaniną (nierzadko szyto z niej również np. zasłony).

Spokojna kolorystyka - brązy w ciemnych odcieniach i beże łączone z chłodnymi barwami (np. błękitem). Odrobinę ożywienia wprowadzają akcenty połyskliwego złota.

Luksusowe materiały, które nie niszczyły się szybko, a więc marmur, szlachetne gatunki drewna, złoto albo złocony brąz. Z tkanin - przede wszystkim jedwabne adamaszki i tapiserie, zwane też gobelinami, czyli ręcznie tkane "obrazy" z wełny i jedwabiu.

Skomentuj:

Klasycyzm - zawsze na czasie