Szklana instalacja Edyty Barańskiej redefiniuje przestrzeń DOMOTEKI

Centralnym elementem wydarzenia była rozbudowana kompozycja przestrzenna złożona z dwustu szklanych form inspirowanych sylwetką ptaków. Obiekty wykonano w technice fusingu, wykorzystując różnorodne gatunki szkła. Całość waży około 200 kilogramów i została zawieszona na wysokości kilkunastu metrów nad głównym wejściem do budynku. Instalacja oddziałuje na odbiorców poprzez zmienność wizualną – jej odbiór zależy od warunków oświetleniowych, co nadaje jej dynamiczny charakter. Projekt zestawiono z oszczędną, nowoczesną architekturą wnętrz DOMOTEKI, wprowadzając element bardziej ekspresyjny i wielowymiarowy.

Wydarzenie inaugurujące instalację stało się jednocześnie platformą do zaprezentowania nowych kierunków rozwoju centrum. Jak podkreśliła Paulina Tkacz, Dyrektor DOMOTEKI, obiekt rozpoczyna kolejny etap funkcjonowania pod hasłem „Sztuka pięknego życia”. W praktyce oznacza to rozwijanie działań i inicjatyw, które mają inspirować odbiorców do świadomego kształtowania estetyki codzienności oraz budowania relacji z designem w wymiarze praktycznym.

Również Agata Brzezińska, stojąca na czele polskiego oddziału Pradery – właściciela DOMOTEKI – zwróciła uwagę na rolę sztuki w koncepcji miejsca. Podkreśliła, że od początku działalności centrum nacisk kładziono na jakość wzornictwa i estetykę przestrzeni. W tym kontekście obecność sztuki nie powinna być ograniczana do instytucji takich jak galerie czy muzea, lecz integrowana z codziennym doświadczeniem użytkowników. Instalacja Barańskiej wpisuje się w tę strategię, wzmacniając unikalny charakter DOMOTEKI na tle Warszawy.

Edyta Barańska, prowadząca autorskie studio Barańska Design, od ponad dwudziestu lat realizuje projekty artystyczne i użytkowe z wykorzystaniem szkła. W jej dorobku znajdują się m.in. żyrandole, elementy wyposażenia wnętrz, rzeźby oraz instalacje wielkoformatowe. Jej realizacje trafiają zarówno do klientów prywatnych, jak i przestrzeni publicznych na całym świecie – od Londynu i Paryża, przez Nowy Jork, aż po Dubaj. Instalacja w DOMOTECE stanowi kolejny przykład obecności jej twórczości w międzynarodowym kontekście, a jednocześnie ważny punkt na artystycznej mapie Warszawy.