Tynki gipsowe układane na mokro
Coraz częściej tynki gipsowe wypierają tradycyjne, czyli cementowo-wapienne. Nic dziwnego - często są od nich tańsze, a przede wszystkim kładzie się je o wiele szybciej.
Gotowe tynkarskie mieszanki gipsowe są plastyczne, łatwe w obróbce, odznaczają się dobrą przyczepnością do podłoża. Uzyskiwane dzięki nim jednowarstwowe tynki mają równe, gładkie i dość twarde powierzchnie - stanowiące doskonałe podłoże pod farby, tapety czy okładziny ceramiczne.
Tynki gipsowe zamiast tradycyjnych?
Tradycyjne tynki cementowo-wapienne. Trzeba je nakładać w trzech warstwach: najpierw obrzutkę (3-5 mm), następnie narzut (około 10 mm), a na koniec gładź wapienną lub gipsową. Opisane prace wymagają zawracania do tej samej partii ściany, przy czym za każdym razem trzeba odczekać, aż poprzednia warstwa zwiąże i nieco przeschnie. Jest to zatem pracochłonny i czasochłonny sposób wykończenia ścian - ostatecznie wykańczać ściany można dopiero po 42 dniach. Tynki tradycyjne są za to twardsze niż gipsowe. Za tynk i jego położenie na powierzchni 10 m2 ściany trzeba zapłacić około 210 zł. Do tego trzeba doliczyć gładź - położenie jednej warstwy kosztuje - 60 zł/10 m2 (materiał + robocizna).
Tynki gipsowe. Nakłada się je w jednej warstwie i można to robić ręcznie lub maszynowo. Ręcznie warto tynkować powierzchnie nie większe niż 50 m2. Od ułożenia do całkowitego wyschnięcia tynków gipsowych mija zwykle 14 dni. Koszt otynkowania 10 m2 ściany to około 200 zł (materiał + robocizna).
Tynki gipsowe. Nakłada się je w jednej warstwie i można to robić ręcznie lub maszynowo. Ręcznie warto tynkować powierzchnie nie większe niż 50 m2. Od ułożenia do całkowitego wyschnięcia tynków gipsowych mija zwykle 14 dni. Koszt otynkowania 10 m2 ściany to około 200 zł (materiał + robocizna).
Gdzie je stosować?
Tynki gipsowe na mokro można stosować jedynie wewnątrz domu - na ścianach i sufitach pomieszczeń o przeciętnej wilgotności (65%), jak również w pomieszczeniach o zwiększonej okresowo wilgotności powietrza. Nie zaleca się ich do pomieszczeń o stale podwyższonej wilgotności (łaźnie, baseny) ani też do stosowania na podłożach drewnianych, metalowych i z tworzyw sztucznych.
Na jakim podłożu?
Tynki gipsowe można stosować na podłożach:
- gipsowych,
- z elementów ceramicznych,
- z cegieł wapienno-piaskowych,
a ponadto na zagruntowanych preparatem poprawiającym przyczepność podłożach:
- z betonu zwykłego,
- z betonu komórkowego
- z płyt wiórkowo-cementowych.
- gipsowych,
- z elementów ceramicznych,
- z cegieł wapienno-piaskowych,
a ponadto na zagruntowanych preparatem poprawiającym przyczepność podłożach:
- z betonu zwykłego,
- z betonu komórkowego
- z płyt wiórkowo-cementowych.
Zanim zacznie się tynkowanie
- Większość tynków gipsowych można układać w temperaturze 5-25°C.
- Roboty tynkarskie należy tak zaplanować, aby tynkowanie danego pomieszczenia wykonać bez przerw, gdyż nie zaleca się, by na dużej powierzchni łączyć świeży tynk ze stwardniałym - zdarza się, że takie połączenie jest widoczne lub nawet tynk może w tym miejscu pękać.
- Tynkowanie można rozpocząć, gdy w pomieszczeniu zakończono prace instalacyjne, zamocowano listwy narożnikowe (przez wciśnięcie ich w warstwę zaprawy gipsowej) oraz zabezpieczono przed korozją powierzchnie metalowe.
- Chłonne podłoże należy zagruntować, stosując na przykład Uni Grunt (ATLAS), Knauf Putzgrunt (KNAUF), Betongrunt (KREISEL), Optiroc Impregnat (OPTIROC).
- Aby tynk miał jednakową grubość i aby jego powierzchnia była równa, dobrze jest zamontować pośrednie listwy tynkarskie - jako prowadnice łaty, którą wyrównuje się narzucaną zaprawę.
- Grubość zaprawy tynkarskiej powinna wynosić nie mniej niż 5 mm, a optymalna grubość tynku na równym podłożu to 8-10 mm.
Przygotowanie i nanoszenie zaprawy
Mieszanki do tynkowania maszynowego przygotowywane są w specjalnych agregatach tynkarskich, a następnie nakładane za pomocą specjalnej końcówki tynkarskiej. Zaprawę nakłada się na ściany poziomymi pasami, w kierunku z góry na dół. Mieszankę do nakładania ręcznego przygotowuje się w kastrach (prostokątnych pojemnikach budowlanych) lub w wiadrach gumowych. Do odmierzonej ilości wody powoli wsypuje się suchą mieszankę, aż całkowicie przykryje lustro wody. Kiedy całkowicie nasiąknie, miesza się ją wiertarką z końcówką mieszającą aż do uzyskania jednorodnej masy. Tak przygotowaną zaprawą obrzuca się stropy i ściany. Ściany obrzuca się od góry, poziomymi warstwami ku dołowi. Stropy i górne części ścian obrzuca się z rusztowań.
Wyrównywanie tynku
- Po raz pierwszy. Bezpośrednio po narzuceniu tynku, za pomocą łaty aluminiowej. Ewentualne ubytki uzupełnia się za pomocą pacy nierdzewnej, zwanej blichówką.
- Po raz drugi. Gdy nałożona zaprawa zacznie wiązać, ponownie wyrównuje się powierzchnię ściany łatą trapezową.
- Po raz trzeci. Na koniec wiązania zaprawy ścianę skrapia się lekko wodą i następnie wygładza jej powierzchnię gąbką. Zacieranie powierzchni umożliwia utworzone na powierzchni tynku mleczko gipsowe. Kiedy powierzchnia tynku staje się matowa, można przystąpić do jej wygładzania pacą metalową, a narożników - szpachlą powierzchniową lub kątową.
Pielęgnacja świeżo położonego tynku
Przez około dobę od położenia tynku gipsowego należy chronić go przed przeciągami, nasłonecznieniem i intensywnym wysuszaniem. Po mniej więcej 7 dniach tynk zmieni zabarwienie z ciemnego na jasny.
Po całkowitym wyschnięciu, na które potrzeba zazwyczaj około 14 dni, otynkowane ściany można dowolnie wykończyć. Najczęściej się je po prostu maluje.
- Więcej o:
