Styl fusion - fuzja kontrastów

Styl nazywany fusion pojawił się na przełomie XX i XXI wieku jako wyraz sprzeciwu wobec panującego wtedy we wnętrzach minimalizmu, który pozbawiał je ciepła i indywidualizmu. Aby przełamać jego sterylny chłód, dekoratorzy zaczęli zestawiać meble o surowych formach i kolorystyce z ozdobnymi sprzętami z dawnych wieków. Ta kontrastowa mieszanka stylów tak się spodobała, że w krótkim czasie stała się niemal normą w aranżacji wnętrz. Designerzy nie pozostali w tyle za nową modą. Projektowane przez nich przedmioty o zaskakującym wyglądzie, jak na przykład plastikowe krzesła w stylu Ludwika XV, idealnie wpisywały się w ten nurt.

Co zwraca uwagę w stylu fusion

Mocny kontrast. Zestawiane na zasadzie przeciwieństw meble i inne przedmioty wprowadzają element zaskoczenia i swoistej zabawy, co w znacznej mierze buduje atmosferę wnętrza. Kontrast dotyczy nie tylko form i zdobień, ale również materiałów. I tak obok futurystycznych tworzyw sztucznych oraz technicznej stali czy szkła pojawiają się najszlachetniejsze gatunki drewna i niemal królewskie tkaniny.

Oszczędność aranżacyjna. Jeśli chodzi o zagospodarowanie przestrzeni, styl fusion rządzi się zasadami wypracowanymi przez minimalizm. Wnętrza nie mogą być przeładowane sprzętami i ozdobami, powinny być pełne światła i powietrza.

Przewaga prostoty. Sprzętów o ozdobnych formach powinno być znacznie mniej niż czysto funkcjonalnych. Wystarczy na przykład jeden fotel w starym stylu albo pałacowy żyrandol. Na ascetycznym tle będą jeszcze bardziej rzucać się w oczy.

Wzory. Nawiązują do dawnych epok, przede wszystkim baroku i rokoka, a także do stylów dwudziestowiecznych, między innymi op-artu czy pop-artu. Ale uwaga: tak samo jak mebli nie może być ich we wnętrzu zbyt wiele.

Neutralne kolory. Stosuje się je na dużych powierzchniach, takich jak ściany czy meble. Mocne barwy mogą pojawiać się tylko w detalach, na przykład na naczyniach, poduszkach.