"Anatomia Europy" na Łódź Design Festival

red. 08-10-2014 10:00

W Galerii OFF Piotrkowska w dniach 10-19 października można oglądać wystawę "Anatomia Europy. Ukraina, Rosja, Białoruś", która stanowi ważny element tegorocznego Łódź Design Festival. Ekspozycja prezentuje dorobek twórczy wybranych artystów z Ukrainy, Białorusi i Rosji.

Ceramika proj. Maria Volokhova / Ukraina

Maria Volokhova / Ukraina Urodziła się na Ukrainie, obecnie mieszka i pracuje w Berlinie. Studiowała m.in. w Japonii (ceramika na Tokyo Art University, GEIDAI) oraz w Accademia di belle Arte w Bolonii we Włoszech. Fascynuje ją przede wszystkim świat wewnętrzny człowieka. Jej projekty są wypadkową obserwacji budowy narządów, konstrukcji mózgu, reakcji nerwów czy skomplikowanego systemu obiegu krwi w organizmie.

Tanya Klimenko / Rosja Urodziła się w 1988 roku w Rostowie nad Donem w Rosji. Ilustratorka, projektantka, jej głównym tworzywem jest porcelana. Mieszka i pracuje w Moskwie. Ukończyła Akademię Architektury i Sztuki w Rostowie. Znana jest przede wszystkim jako autor-ka niezwykłych serii obiektów z porcelany. Tworzy fantasmagoryczne cykle oscylujące wokół tradycji, wierzeń i legend starej Rosji, ale w bardzo nowoczesnym wydaniu.

Ceramika, proj. Olia Gorohova / Białoruś

Olia Gorohova / Białoruś Białoruska artystka, głównie zajmuje się porcelaną i grafiką. Mieszka w Oslo (Norwe-gia). Ukończyła College Artystyczny w Mołodecznie, w latach 2005-2009 uczyła się w Państwowej Akademii Sztuk w Mińsku na wydziale ceramiki. Nie widząc perspek-tyw dla dalszego rozwoju, wyjechała z Białorusi. Jej twórczość oscyluje wokół pro-blematyki sprzeczności i kontrastów - zarówno w formie, jak i w treści. Często sięga do mitologii i literatury.

Ksenia Kaniewska / Kurator Mieszka w Warszawie. Historyk sztuki i absolwentka wydziału Filologii Ukraińskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Tłumaczy z ukraińskiego współczesną prozę i poezję. Ukończyła także podyplomowe studia kuratorskie na wydziale Historii Sztuki Uniwer-sytetu Jagiellońskiego, których zwieńczeniem była dyplomowa wystawa 'Szczyt bo-haterów' pod kierunkiem Andy Rottenberg. Działając na pograniczu sztuki i literatury, zafascynowana ukraińskim postmodernizmem, za obiekt swoich badań przyjęła po-kolenie transformacji krajów byłego Związku Radzieckiego. Interesuje ją geopolityka i sztuka krajów dawnego Bloku Wschodniego. Prowadzi akcje mające na celu nagło-śnienie problemu represjonowania artystów (przede wszystkim Białoruś i Ukraina). Od kilku lat pracuje w redakcji magazynu wnętrzarskiego Elle Decoration.

Projekt stanowi zwieńczenie tryptyku wystaw sztuki wschodniej: „ i obudziłem się w Europie” (2011), „Bóg, humor, ojczyzna. Projektowanie rosyjskie” (2012) i „Białoruś. Ulica, której nie ma” (2013). Artyści z krajów, które narodziły się w wyniku rozpadu ZSRR mieli możliwość zamanifestowania swoich postaw wobec współczesnego świata i rodzimej kultury i sztuki. Projekt, po wielu modyfikacjach, ostatecznie przyjął charakter transnarodowy - dotyka kwestii lokalnych, ale w kontekście międzynaro-dowym. W obecnej rzeczywistości, kiedy człowiek, obywatel, artysta staje się narzę-dziem walki politycznej, a świat tonie w szarości i kłamstwie, nasz przekaz ma być prosty i przejrzysty. Proste hasła. Czerń i biel. Żadnych półtonów. Cienia.

Projekt składa się z dwóch części. Pierwsza opiera się na pracach z porcelany, która dziś zaczyna odgrywać nowe role. Krucha i kapryśna materia dzięki niesionym tre-ściom staje się kulturowym i politycznym manifestem. Maria Volokhova z Ukrainy, Tanya Klimenko z Rosji i Olia Gorohova z Białorusi. Kobiety. Tak jak Europa, Ukraina, Rosja i Białoruś. To prostymi słowami kobiet snuta opowieść o tożsamości i tradycji. O wolności i rewolucji.

Druga część to obiekty stanowiące manifest pokolenia, któremu przyszło tworzyć w tych niezwykle trudnych czasach.

Fizycznie odczuwalne fascynacje wewnętrznym światem człowieka jako inspiracja dla fantasmagorycznych kompozycji. Człowiek jako najbardziej idealna maszyna, ja-ką kiedykolwiek stworzono, Homo machine, którą od lat starają się manipulować systemy polityczne, społeczne i religijne. Na drugim biegunie cierpiąca, rozbita Europa. I dopóki, wyrzucone poza nawias, poszczególne części ciała będą chorować, organizm ten nie będzie w stanie funkcjonować prawidłowo.

Projekt, po wielu modyfikacjach, ostatecznie przyjął charakter transnarodowy - dotyka kwestii lokalnych, ale w kontekście międzynarodowym. W obecnej rzeczywistości, kiedy człowiek, obywatel, artysta staje się narzędziem walki politycznej, a świat tonie w szarości i kłamstwie, przekaz ma być prosty i przejrzysty. Proste hasła. Czerń i biel. Żadnych półtonów. Cienia.

Fot. mat. prasowe

Projekt składa się z dwóch części. Pierwsza opiera się na pracach z porcelany, która dziś zaczyna odgrywać nowe role. Krucha i kapryśna materia dzięki niesionym treściom staje się kulturowym i politycznym manifestem.

Maria Volokhova z Ukrainy, Tanya Klimenko z Rosji i Olia Gorohova z Białorusi. Kobiety. Tak jak Europa, Ukraina, Rosja i Białoruś. To prostymi słowami kobiet snuta opowieść o tożsamości i tradycji. O wolności i rewolucji.

Druga część to obiekty stanowiące manifest pokolenia, któremu przyszło tworzyć w tych niezwykle trudnych czasach. Fizycznie odczuwalne fascynacje wewnętrznym światem człowieka jako inspiracja dla fantasmagorycznych kompozycji. Człowiek jako najbardziej idealna maszyna, jaką kiedykolwiek stworzono, Homo machine, którą od lat starają się manipulować systemy polityczne, społeczne i religijne. Na drugim biegunie cierpiąca, rozbita Europa.

Więcej o: