Laura Ashley - wieczny romantyzm

O stylu w skrócie

Rozpoznawalny na całym świecie styl Laury Ashley, Walijki żyjącej w latach 1925-1985, bywa nazywany neowiktoriańskim, jako że wyraźnie odwołuje się do wzornictwa epoki królowej Wiktorii. Jego twórczyni karierę designerki rozpoczęła na początku lat 50. XX w. od projektów tkanin z nadrukami inspirowanymi motywami kwiatowymi z osiemnasto- i dziewiętnastowiecznych angielskich rycin. Te pełne nostalgicznego uroku wzory tak się spodobały (przyczyniła się do tego m.in. Audrey Hepburn, która w filmie "Rzymskie wakacje" z 1953 r. nosiła ozdobioną nimi chustę), że mała firma rzemieślnicza Laury Ashley szybko rozrosła się w wielkie przedsiębiorstwo produkujące ubrania, meble i artykuły wyposażenia wnętrz. Co charakterystyczne, do dzisiaj firma nie zmieniła wypracowanego przed pół wiekiem stylu.

Co zwraca uwagę w stylu Laury Ashley

Ornamentyka czerpiąca inspiracje z popularnych, zwłaszcza w czasach wiktoriańskich, motywów. Są to realistycznie przedstawione wzory kwiatowe - pojedyncze albo w formie bukiecików ułożonych regularnie na jasnym tle. Często zestawia się je z dwubarwnymi paskami albo z prostą kratką, również dwubarwną.

Pastelowe odcienie różu, błękitu, rzadziej zieleni połączone z bielą, śnieżną albo kremową.

Naturalne materiały. Meble robi się z litego drewna, naczynia są z fajansu, a nieraz - na wzór wiejski - również z grubej i ciężkiej kamionki, rzadziej z luksusowej porcelany. Tkaniny to przeważnie bawełniany perkal, kreton lub satyna.

Bogactwo dodatków podkreślających sielski i romantyczny charakter tego stylu. W każdym miejscu, tak jak w domach w dziewiętnastowiecznej Anglii, widać dekoracyjne serwetki, naczynia, obrazki, fotografie oprawione w ozdobne ramki, a także figurki ludzi i zwierząt, świeczniki oraz lampki.

Serie wzornicze - takie same motywy w identycznych lub w zharmonizowanych ze sobą kolorach widnieją na tkaninach zasłonowych, obiciach tapicerowanych mebli, obrusach i serwetkach. Można je także znaleźć na płytkach ceramicznych, naczyniach stołowych, lampkach, ramkach i innych drobiazgach.

Meble skromnie zdobione (np. żłobieniami), w ponadczasowych formach i zwykle malowane białą lub kremową farbą.