Biedermeier - wnętrza do życia

Rozwijał się w latach 1815-48 w mieszczańskich domach Europy Środkowej. Był uproszczonym odpowiednikiem dworskich nurtów klasycyzmu: regencji w Anglii i empire'u we Francji. Nie kojarzą się z nim wielkie dzieła sztuki czy architektury - nic dziwnego, bo jego twórcy skupiali się głównie na wyposażeniu wnętrz. Najważniejszymi cechami projektowanych w tym czasie mebli była trwałość oraz wygoda - to właśnie w tym okresie wymyślono sprężyny do tapicerowanych kanap czy foteli, które zapewniały komfortowy wypoczynek.

Co zwraca uwagę w stylu biedermeier

Proste meble. Stosunkowo niewielkie, tak by mieściły się we wnętrzach mniejszych niż pałacowe. Miały na tyle mocną konstrukcję, by służyć wielu pokoleniom. Robiono je na ogół z europejskich gatunków drewna: jesionu, klonu, orzecha, brzozy, różnych drzew owocowych, a także z importowanego mahoniu. Drewno było fornirowane i zabezpieczane politurą, która podkreślała naturalny rysunek słojów. W tym czasie oprócz typowych rodzajów sprzętów bardzo popularne były też wszelkie stoliki okolicznościowe, np. do gry w karty i w szachy, do robótek ręcznych. Wiązało się to ze skupieniem się w domu życia rodzinnego i towarzyskiego mieszczan.

Inspiracje klasycyzmem. Wzorce te znacznie upraszczano. Zniknęły np. typowe dla tego stylu ornamenty (lwy, sfinksy) i okucia ze złoconego brązu. Pozostała natomiast symetryczna budowa sprzętów, a także kolumny i pilastry w charakterze ozdób kredensów i szaf, stołowe nogi w kształcie liry oraz skromne intarsje - wzory wklejane w fornir, na ogół z innych gatunków drewna.

Motywy roślinne. Na tapetach, poduszkach, narzutach i obrusach widniały najczęściej wielobarwne kwiaty i roślinne wici. Na obiciach mebli raczej tych ozdób nie stosowano; nieraz zdarzały się tylko dyskretne pasy w dwóch harmonizujących ze sobą kolorach albo też w jednej barwie, ale o różnym połysku.

Dodatki i dekoracje. Dużo tkanin, koronkowych serwetek i dywanów dodających wnętrzom przytulności. Na półkach ustawiano naczynia z żywymi i suszonymi kwiatami, natomiast w serwantkach - figurki, porcelanowe naczynia, bibeloty oraz wszelkiego rodzaju pamiątki.

Ciepłe kolory. Przeważały brązy ożywione akcentami o jaskrawych, często kontrastowo zestawionych barwach.