Drzwi przesuwane: pełny odjazd!

Profile oraz elementy mechanizmu jezdnego (wózki u dołu, tzw. prowadniki u góry i prowadnice, czyli tory jezdne) robi się ze stali albo z aluminium, stąd określenie: system stalowy i aluminiowy. Jedynie kółka w obu systemach są z tworzywa. Systemy różni nie tylko rodzaj materiału, ale też konstrukcja, co wpływa na ich wygląd, sposób zawieszenia i maksymalne rozmiary skrzydeł. Nie ma to jednak większego wpływu na komfort użytkowania. Systemy nie wymagają konserwacji, trzeba jedynie czyścić tory jezdne, bo zanieczyszczenia gromadzące się we wgłębieniu, po którym jeżdżą kółka, utrudniają przesuwanie drzwi.

O czym warto wiedzieć:

Drzwi i tory jezdne mają na ogół szerokość około 8 cm (rzadko 5,3 cm) i tyle trzeba doliczyć do głębokości szafy. To ważne, bo jakakolwiek przeszkoda może spowodować zablokowanie, a nawet wypadnięcie drzwi.

Montaż - musi być precyzyjny, tylko wtedy bowiem drzwi będą działały niezawodnie. Dlatego najlepiej zamówić je wraz z montażem - pozwoli to jednocześnie obniżyć VAT z 22 do 7 proc.

Ceny - każda firma ma własny cennik, w dodatku często oferuje atrakcyjne rabaty, trudno więc jednoznacznie określić koszty. Za drzwi do wnęki szerokości 150 cm i wys. 250 cm z najtańszym wypełnieniem z płyty zapłacimy minimum 900 zł. Niektórzy producenci wliczają w cenę transport (najczęściej do 20 km), czasami także montaż.

Systemy i profile

Aluminiowy- to system nowocześniejszy niż stalowy i całkowicie odporny na korozję. Skręcana rama ma sztywną konstrukcję, co pozwala budować skrzydła o dużych rozmiarach (nawet do 3 m szerokości) i dowolnie łączyć w jednym skrzydle rozmaite wypełnienia (nawet różniące się grubością, jak np. płyta laminowana i szkło). Umożliwia też wykonanie drzwi pod skosem dachu. Drzwi są masywniejsze i cięższe niż w systemie stalowym, ale przesuwają się ciszej - dzięki właściwościom aluminium (jest niesprężyste) nie powstają bowiem drgania.

W większości systemów dolne i górne profile są dość szerokie, kryją bowiem wózki jezdne (u dołu) i prowadniki (u góry). Takie rozwiązanie sprawia, że wózki pozostają praktycznie niewidoczne zarówno od frontu, jak i z tyłu skrzydła.

Stalowe

- cała konstrukcja nie jest skręcana, tylko jakby "spinana" wózkami jezdnymi. To ogranicza zarówno swobodę łączenia w jednym skrzydle różnych wypełnień, jak i wielkość drzwi. Od frontu mechanizm jezdny jest niewidoczny, ale od tyłu prezentuje się mało estetycznie. Profile pokrywa się lakierem lub folią - oba sposoby zabezpieczenia są stosunkowo trwałe, ale nie sprawdzą się w pomieszczeniu o podwyższonej wilgotności.

Stal jest materiałem sprężystym, co powoduje powstawanie drgań. W dodatku profile po prostu zaciska się na tafli szkła lub płyty będącej wypełnieniem, nie stosując uszczelek. To sprawia, że drzwi nie przesuwają się bezszelestnie. Aby zniwelować te drgania, jedna z firm wprowadziła na rynek wózki z resorowanymi kółkami.

Sposoby montażu torów jezdnych

Na podłodze - mechanizmy jezdne przesuwają się po lekko wybrzuszonej listwie, która może być przyklejona do podłogi (wtedy połączenie jest szczelne) lub przykręcona (pod listwę zawsze będzie się dostawał piasek).

Na cokole - czyli na listwie montowanej u dołu szafy. Dolna szyna jest wtedy umieszczona 6-10 cm nad podłogą, co ułatwia utrzymanie toru jezdnego w czystości.

W podłodze - stosowane wyłącznie we wnętrzach nowych lub gruntownie remontowanych, tory jezdne trzeba bowiem montować na etapie układania podłogi. Wraz z nią tworzą idealnie równą płaszczyznę, ale są trudne do utrzymania w czystości.

Podwieszane - polecane do przejść między pomieszczeniami. Skrzydło przesuwa się tylko po torze górnym, montowanym do sufitu lub ściany. Ponieważ nie ma toru dolnego, podłoga pozostaje całkiem gładka; siłą rzeczy cała konstrukcja jest jednak mniej wytrzymała, w dodatku taki sposób montażu ogranicza wielkość skrzydła, które nie może być zbyt ciężkie.