Dom alergika - ściany

Szukając w sklepach farb albo tapet nazywanych antyalergicznymi, nie polegajmy jedynie na słowie sprzedawcy. Sprawdźmy sami, czy produkt jest rzeczywiście rekomendowany przez odpowiednią instytucję (krajową lub zagraniczną), jaki jest jego skład albo czy ma właściwości określane jako wspomagające walkę z alergią.

Farby

Dla alergików są polecane dyspersyjne, znane jako emulsyjne. Ich podstawowy składnik to żywice: akrylowe, winylowe lub lateksowe (stąd popularne nazwy - farba akrylowa albo lateksowa). Te wodorozcieńczalne preparaty nie wydzielają szkodliwych oparów, a jednocześnie tworzą powłokę odporną na zabrudzenia, zmywalną i przepuszczalną dla pary. Nowością są farby katalityczne - pod wpływem światła (zarówno słonecznego, jak i sztucznego) oraz tlenu z powietrza kurz i drobne zanieczyszczenia osadzające się na pomalowanych nimi powierzchniach ulegają utlenieniu. Farby te nie zawierają środków chemicznych, nie stanowią więc źródła uczuleń. Na opakowaniach farb dla alergików powinien znajdować się znak potwierdzający, że produkt spełnia restrykcyjne wymogi dotyczące ochrony przed alergią. Farby niemieckie i skandynawskie mają Znak Błękitnego Anioła, na puszkach polskich farb widnieje najczęściej Znak Ekologiczny E lub rekomendacja Polskiego Towarzystwa Alergologicznego. Wystrzegajmy się farb rozpuszczalnikowych, bo ich rozcieńczalniki są związkami organicznymi (np. benzyna lakowa), które wydzielają toksyczne opary przez długi czas, nie tylko podczas malowania.

Tapety

Nie musimy z nich rezygnować, trzeba jednak rozważnie je wybrać, a potem dbać o ściany. Najbezpieczniejsze są gładkie zmywalne tapety papierowe (z warstewką akrylu). Winylowe emitują zbyt silny zapach, a na tkaninowych łatwo osadza się kurz. Wilgotność w pomieszczeniu nie powinna przekraczać 70 proc., ponieważ powstający wtedy mikroklimat sprzyja rozwojowi mikroorganizmów i grzybów, a odklejające się brzegi tapet stają się siedliskiem kurzu i roztoczy.