Kolorowa elewacja bez zarysowań

Odpowiada Jan Wrześniak

Zamierzam ocieplić dom, a przy tej okazji również odnowić elewację. Na jej części chciałbym położyć tynk w ciemnoamarantowym kolorze, ale słyszałem, że wtedy mogą pojawić się na nim drobne pęknięcia. Jak tego uniknąć? Andrzej K.

Elewacja domu w części z tynkiem w ciemnym kolorze
Elewacja domu w części z tynkiem w ciemnym kolorze
Fot. Caparol


Najpopularniejszym obecnie sposobem ocieplenia ścian domu jest metoda lekka mokra (dawniej zwana BSO, a obecnie - ETICS). Pozwala ona na szybkie wykończenie elewacji. Będzie długo wyglądać jak nowa, jeśli zadbamy nie tylko o odpowiednią grubość warstwy izolacji cieplnej, ale także o właściwy dobór koloru i rodzaju pokrywającego ją tynku cienkowarstwowego.

Naprężenia termiczne

Zarówno niska, jak i wysoka temperatura, a przede wszystkim jej gwałtowne zmiany (na przykład przy silnym nasłonecznieniu, a następnie intensywnym deszczu) powodują występowanie naprężeń termicznych w tynku, które mogą powodować jego uszkodzenie.

W Polsce różnice temperatur są dość znaczne. Zimą powierzchnia elewacji schładza się nawet do -30°C, natomiast latem słońce nagrzewa powierzchnię tynku aż do +80°C. Powoduje to powstawanie ledwo widocznych rys, które powiększając się, tworzą pęknięcia. Takie fragmenty tynku szybko odspajają się i odpryskują. Wpływa to nie tylko na estetykę elewacji, ale jest również początkiem uszkodzeń jej kolejnych warstw.

Duży wpływ na powstawanie naprężeń tynku mają kolory. Każdy z nich ma inny współczynnik odbicia światła HBW. Dla czerni wartość tego parametru wynosi 0% (pełne pochłanianie), natomiast dla idealnej bieli 100% (całkowite odbicie światła). Współczynnik HBW pozwala na taki dobór kolorów, aby - zależnie od rodzaju tynku - uniknąć naprężeń termicznych na większej płaszczyźnie ścian zewnętrznych, co przekłada się na trwałość elewacji. Dotychczas w metodzie lekkiej mokrej niezalecane było stosowanie kolorów ciemnych o współczynniku HBW mniejszym od 40; a całkowicie zabronione zostało stosowanie kolorów bardzo ciemnych o współczynniku HBW mniejszym niż 20.

Tynk odporny na słońce

Większość producentów chemii budowlanej oferuje kilka, a nawet kilkanaście rodzajów tynków, różniących się składem i właściwościami.

Spośród nich, niekorzystne warunki atmosferyczne najlepiej znoszą tynki akrylowe. Ze względu na zastosowane w nich żywice akrylowe, po związaniu pozostają elastyczne. Oznacza to, że tynki akrylowe są w stanie przenieść dużo większe naprężenia termiczne, a w związku z tym mogą występować w nieograniczonej kolorystyce. Takie tynki mają również bardzo dużą wytrzymałość mechaniczną - są odporne na uderzenia, wgniecenia i zarysowania. Elastyczne tynki akrylowe mają niestety małą dyfuzyjność (niską przepuszczalność dla pary wodnej), zatem nie poleca się ich stosowania na elewacjach ocieplanych wełną mineralną. Wilgoć, która na skutek kondensacji pary wodnej może wykroplić się w wełnie mineralnej, nie ma możliwości odparowania i po kilku sezonach może spowodować odspajanie się tynku.

Odporne na naprężenia termiczne są również tynki z dodatkiem włókna węglowego, które - dzięki bardzo dobrej paroprzepuszczalności - mogą być układane również na ociepleniu z wełny mineralnej. Takie tynki mogą mieć ciemne kolory o współczynniku HBW większym niż 5 (w układzie z wełną mineralną) oraz ponad 15 (w połączeniu ze styropianem).



Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład



Skomentuj:

Kolorowa elewacja bez zarysowań