Amerykański wiejski: domek na prerii

Początki amerykańskiego stylu wiejskiego sięgają XVIII wieku, kiedy osadnicy w Ameryce Północnej zaczęli odnajdywać własną tożsamość narodową i kulturową oraz tworzyć miejscowe rzemiosło, co wpłynęło na sposób urządzania domów. Wyglądały one na przestronne - również dlatego, że nie było w nich zbędnych przedmiotów. Meblowano je tylko niezbędnymi sprzętami, a w każdym wolnym miejscu pojawiały się ręcznie tkane gałgankowe dywaniki, makatki, poduszki i narzuty, patchworkowe albo pikowane. I to głównie one tworzyły przytulny klimat wnętrz.

Co zwraca uwagę w amerykańskim stylu wiejskim

Meble inspirowane angielskimi. Oprócz stołów, krzeseł i szaf popularne były kredensy, szafki kątowe i wiszące półki do przechowywania talerzy, wszystkie robione z miejscowych gatunków drewna. Wiele z tych mebli wytwarzano według dawnych wzorów angielskich, ale znacznie uproszczonych i mniej ozdobnych.

Tkaniny patchworkowe. Osadniczki zszywały ze skrawków starych ubrań kołdry, narzuty, poduszki i najróżniejsze tkaninowe drobiazgi, na przykład poduszeczki na szpilki. Kawałków tkanin nie układały przypadkowo, ale tworzyły z nich wzory - geometryczne lub tzw. crazy, które dzisiaj nazwalibyśmy abstrakcyjnymi. Patchworki były od spodu podszywane płótnem albo flanelą, a w środku miały dodatkową warstwę ociepliny. Wszystkie warstwy łączono ze sobą pikowaniem.

Kolorowe ściany, np. w kwiaty. W XIX wieku, kiedy dostępniejsze stały się papierowe tapety, zaczęto je powszechnie stosować we wnętrzach. Największą popularnością cieszyły się właśnie realistyczne desenie kwiatowe w pastelowych kolorach, ułożone regularnie na białym albo kremowym tle. Wcześniej ściany były malowane farbą, głównie niebieską, czasem okładano je do połowy drewnianą boazerią.