Podłoga w kuchni

Czy wybór pokrycia podłogi w kuchni zależy od podłoża?

Współczesne materiały i technologie pozwalają na przygotowanie niemal każdego podłoża do ułożenia dowolnego pokrycia. Jednak wymaga to przeprowadzenia najczęściej kosztownych prac renowacyjnych i dlatego lepiej dopasować rodzaj podłogi do konkretnych warunków.

1. Żadnych ograniczeń nie stwarzają surowe podłoża betonowe, jastrychy anhydrytowe, płyty gipsowo-włóknowe i niektóre rodzaje płyt drewnopochodnych. Mogą jedynie wymagać dodatkowego wyrównania, jeśli zamierzamy położyć np. wykładzinę PCV. Wylewki samowyrównujące stosuje się również, gdy chcemy pokryć terakotę taką wykładziną.
2. Na starych pokryciach z płytek ceramicznych lub PCV można - bez konieczności ich usuwania - położyć nową terakotę, używając do tego celu elastycznych zapraw klejowych. Natomiast koniecznie musimy zerwać - niezależnie od rodzaju nowego pokrycia - wykładziny typu lentex, które często gniją pod spodem.
3. Najbardziej kłopotliwe są podłoża drewniane, wrażliwe na zmiany wilgotności, o niedostatecznej sztywności.

Jakie nowe pokrycie możemy ułożyć na podłodze z desek na drewnianych legarach?

Jeśli podłoga nie ugina się, a deski są w miarę równe, bez śladów zgnilizny, najłatwiej będzie pokryć ją panelami laminowanymi lub korkowymi łączonymi na klej. Zlikwidowanie niewielkich nierówności podłoża zapewni ułożenie ich na gąbce podkładowej. Nie powinno się natomiast układać na deskach wykładzin PCV. Drewniany podkład "pracuje" przy zmianach wilgotności i obciążenia i powoduje pofalowania wykładziny wzdłuż łączenia desek. Nieprzepuszczające wilgoci pokrycie uniemożliwia również wentylację przestrzeni podpodłogowej, co może doprowadzić do zagrzybienia drewnianych elementów.

Czy na takiej podłodze można ułożyć bezpośrednio płytki ceramiczne?

Położenie terakoty na drewnianym podłożu wymaga użycia specjalnych materiałów i jest dość drogie. Wzmocnienie i wyrównanie podkładu można uzyskać za pomocą samowygładzających się wylewek podłogowych zbrojonych siatką z włókna szklanego lub kładąc jastrychowe płyty gipsowo-włóknowe. Renowacja podłogi podniesie jej poziom o 3-5 cm (łącznie z grubością płytek), co utworzy niewygodny próg w wejściu do kuchni.

Co zrobić, jeśli drewniana podłoga jest bardzo zniszczona?

Pierwszą czynnością będzie rozebranie starej podłogi łącznie z legarami. Następnie musimy zlikwidować ewentualne nierówności warstwy stropowej podsypką z suchego piasku. Na nim kładziemy płyty styropianowe odmiany FS 20 o grubości wynikającej z wymaganego poziomu podłogi. Jastrych podkładowy układamy z płyt gipsowo-włóknowych o grubości 20 lub 25 mm albo wylewamy betonowy podkład (grubość co najmniej 4 cm). Zamiast styropianu pod betonową wylewką można zastosować podsypkę keramzytową o granulacji ziaren 2-10 mm. Podkłady w obu wariantach wykonujemy jako "pływające" - odseparowane od ścian przekładką elastyczną (paskami styropianu lub specjalną taśmą). Na takim podłożu możemy ułożyć dowolny rodzaj pokrycia podłogowego.

Co będzie w kuchni praktyczniejsze - płytki ceramiczne czy wykładzina PCV?

Pomijając indywidualne upodobania użytkowników, do typowej, wielofunkcyjnej kuchni doradzałbym raczej wykładzinę, zwłaszcza grubą, elastyczną. Właśnie dzięki jej elastyczności mniej męczą się nogi, co nie jest bez znaczenia, gdy wiele czasu poświęcamy na przygotowanie potraw. Całkowita wodoszczelność wykładziny zapobiega też zalaniu w razie drobniejszej awarii. Gładką, jednolitą powierzchnię łatwiej utrzymać w czystości, a upadek talerza czy szklanki na miękkie podłoże niekoniecznie musi się skończyć ich rozbiciem. Wykładziny PCV są natomiast mniej odporne na wysoką temperaturę i niektóre materiały mogą doprowadzić do ich trwałego przebarwienia (np. gumowe kółka mebli).

Czy w kuchni dopuszczalny jest parkiet lub panele podłogowe?

Przy normalnym użytkowaniu drewniana podłoga w kuchni może służyć przez wiele lat. Niebezpieczeństwo jej zniszczenia grozi głównie w przypadku nieszczelności instalacji wodno-kanalizacyjnej, przecieków ze zmywarki lub całkowitego zalania, gdy pęknie rura. Trwałe zawilgocenie prowadzi bowiem do wypaczenia się podłogi, łuszczenia lakieru. Warunkiem uzyskania zadowalającej trwałości jest staranne pokrycie parkietu warstwą lakieru lub szczelne sklejenie paneli podłogowych. Zapobiega to wnikaniu wilgoci pod podłogę w czasie sprzątania, gdy rozleje się woda. Jednak przy intensywnym użytkowaniu kuchni - zwłaszcza w okolicach zlewozmywaka i kuchenki - warstwa lakieru ulega szybszemu uszkodzeniu niż w pozostałej części. Aby uniknąć częstej renowacji, warto w tych miejscach utworzyć "wysepki" z innym, odporniejszym na ścieranie pokryciem (np. terakotą, płytami korkowymi lub wykładziną PCV).

W jaki sposób połączyć na podłodze różne materiały - np. parkiet i płytki terakoty?

Podłogi drewniane nie mogą być "uwięzione" między sztywnymi elementami pomieszczenia. Dlatego oprócz zachowania odstępu od ścian konieczne będzie wykonanie dylatacji wzdłuż linii rozgraniczającej te różne pokrycia. Funkcję taką może pełnić pasek z korka lub specjalne listwy dylatacyjne. Oczywiście trzeba również tak przygotować podkład, aby uzyskać jednakowy poziom podłogi przy różnej grubości pokrycia.

Wykonanie podłogi w kuchni zlecamy z reguły małym firmom i sami nadzorujemy prace. Na co zwrócić szczególną uwagę, aby uzyskać trwałe i funkcjonalne pokrycie?

W kuchni wrogiem podłogi - zwłaszcza drewnianej - jest woda oraz inne rozlane płyny. Szybkie zebranie rozlanej wody oraz sygnalizowanie przecieków z instalacji lub zmywarki umożliwi lekkie pochylenie podłogi w pasie pod szafkami w stronę środka pomieszczenia. Parkiet oraz wykładziny PCW trzeba staranie przykleić do podłoża. Panele układane na warstwie gąbki powinny być dokładnie sklejone na złączach - klej podczas montażu musi po dociśnięciu równomiernie wypłynąć wzdłuż linii połączenia. Parkiet przed lakierowaniem wymaga zaszpachlowania wszelkich szczelin. Warto też uszczelnić podłogę wzdłuż ścian. Zależnie od rodzaju pokrycia przyklejamy listwy z PCV, materiałów drewnopochodnych albo mocujemy cokół z płytek terakoty. Trzeba również zabezpieczyć posadzkę od wilgoci, która może przenikać od spodu (w podłogach na gruncie, nad nieogrzewanymi pomieszczeniami). Konieczne jest wtedy ułożenie na podłożu folii izolacyjnej.