Wnętrza

Czasem potrzeba sporo czasu, by odkryć, w jakich wnętrzach czujemy się najlepiej. A odkrywszy swój styl, stwierdzamy ze zdziwieniem, że jest on zupełnie inny od tego, w jakim był urządzony nasz dom rodzinny.

Gdyby nie artystyczna dusza gospodyni i jej przyjaciół, to wnętrze niczym nie różniłoby się od wielu innych w sąsiedztwie. Tu jednak na ścianach kwitną róże i osty, a zrobiona z surowego betonu podłoga wygląda jak wypieszczona posadzka.

Trudno powiedzieć, kiedy w głowie gospodarza zrodziła się myśl o własnym domu - koniecznie drewnianym, gdzieś na wsi. Ale czy to ważne? Najważniejsze, że tym marzeniem zaraził żonę. I że udało się je zrealizować.

Nieoczekiwana zmiana planów czasem wychodzi na dobre. Tak było w tym przypadku. Zamiast mieszkania w mieście gospodarze kupili dom na peryferiach. A wnętrze, które miało być minimalistyczne, powoli wypełnia się sprzętami.

W domu cieszy oczy wszechobecne sosnowe drewno, a tuż za oknami szumią zielone sosny. Prawdziwy raj dla miłośników natury.

W środku - prosto i naturalnie. Bez zbędnych dodatków i przedmiotów rozpraszających uwagę. A za oknami mazowieckie wierzby i bezkresne łąki. Idealne miejsce dla ludzi zmęczonych wielkim miastem.

Dom w eklektycznym stylu. Dopracowany w najdrobniejszych szczegółach. Aż trudno uwierzyć, że gospodarze mieli całkiem inne wyobrażenia o rodzinnej siedzibie.

Marzena i Jarek lubią swój dom z kilku powodów. Po pierwsze, przez okna salonu mogą oglądać sarny wychodzące na brzeg znajdującego się nieopodal lasu. Po drugie, wnętrza są bardzo przestronne i pełne światła. Po trzecie, dom jest parterowy, nie martwią się więc, że mała Zuzia i Jędrzej biegają po schodach.

Przyzwyczajone do przestrzeni piękne stare meble równie dobrze mogą wyglądać w niedużych wnętrzach. Nie tracą na urodzie, a tworzą wyjątkową dworkową atmosferę .

Dom urządzono dwadzieścia pięć lat temu, w trudnych czasach, kiedy brakowało niemal wszystkiego. Od tamtej pory niewiele się zmieniło, a mimo to wnętrze wygląda bardzo elegancko i stylowo.

Proste meble z drewna, ceramiczne ozdoby i gliniane naczynia z polnymi kwiatami, a w kuchni zapach przetworów. Wchodząc do tego domu, zapominamy o dużym mieście tuż za ogrodzeniem. Wkraczamy w świat, o jakim marzą mieszczuchy.

Na zewnątrz - ganek i dwuspadowy dach. Wewnątrz - belkowany sufit, mnóstwo drewna i dużo przestrzeni. To właśnie za nią zatęsknili gospodarze, kiedy postanowili zamienić niewielkie mieszkanie na dom.

Co zrobić, gdy trzyosobowa rodzina potrzebuje coraz więcej miejsca, a sąsiedzi zza ściany uprzykrzają życie? Wraz ze sprawdzonymi przyjaciółmi można poszukać nowego domu.

Miejsce, w którym mieszkamy, wyraża naszą osobowość tak samo jak strój, który nosimy - oto dewiza gospodarzy tego domu. Przyjrzyjmy się więc i wnętrzom, i... mieszkańcom.

Wbrew częstym opiniom powierzchnia pod skosem dachu nie musi być stracona dla funkcjonalności i urody wnętrza. Poddasze można zagospodarować naprawdę pożytecznie i pomysłowo. A okna dachowe będą jego dodatkowym atutem - rozjaśnią je naturalnym światłem.

Gdzieniegdzie plamy brązowego koloru w odcieniu gorzkiej czekolady. Drewno ułożone przy kominku pachnie żywicą. Od czasu do czasu ktoś zagra na starym pianinie. Można powiedzieć, że ten dom działa na wszystkie zmysły.

Beata jest Polką, Lubomir Bułgarem, a ich przestronny, pełen światła warszawski dom nawiązuje wystrojem do wnętrz z południa Francji - dominuje tu odcień jasnej lawendy, z dodatkiem błękitu i turkusu. Klimat prawie śródziemnomorski.

W zawodzie architekta wnętrz ważny jest zarówno talent, jak i otwartość na potrzeby klienta. Urządzając ten dom, Katarzyna Mikulska-Sękalska miała zadanie znacznie ułatwione - projektowała go bowiem dla męża, dzieci i , oczywiście, dla siebie!

Dom jak dom - pomyśleli Agnieszka i Andrzej, gdy zobaczyli go po raz pierwszy. Kiedy jednak weszli do środka, oboje odnieśli wrażenie, jakby te wnętrza zostały zaprojektowane specjalnie dla nich.

Dom został kupiony tylko na okres przejściowy. Był całkowicie wykończony, ale wyglądał dość nieciekawie. Urządzanie wnętrz na nowo, dobieranie kolorów i dodatków tak wciągnęło trzyosobową rodzinę, że pozostała tu na stałe.

Prawdziwe wyzwanie dla projektanta - połączyć pod jednym dachem dwa odmienne światy. W tym domu udało się pogodzić chłodny minimalizm z ciepłą przytulnością, stonowane barwy z mocnymi.

Niektórzy ludzie mają szczęście do domów, ale również domy mają czasem szczęście do ludzi. W przypadku tej starej willi z piękną historią obydwa stwierdzenia są prawdziwe.

Działka pod miastem miała być tylko dobrą inwestycją. Potem zaczęli w wyobraźni wznosić na niej dom. W końcu wybudowali go naprawdę.

W miejscu, w którym od wieków przenika się kilka kultur, stoi dom pełen sprzętów wykonanych przez rzemieślników. Wszystkie idealnie do siebie pasują, udowadniając, że piękno przedmiotów jest ponadczasowe i ponadpaństwowe.

Ten dom powstał już po wojnie, ale za to na przedwojennych fundamentach. Może dlatego tak dobrze wyglądają tu wiekowe meble z historią - rodzinne pamiątki i znaleziska z targów staroci. To one tworzą dostojny klimat, którego nie są w stanie zakłócić współczesne sprzęty. Bardzo zresztą nieliczne...

Co zrobić, kiedy gospodarze mają różne wyobrażenia wspólnego domu? Znaleźć architekta z psychologicznym zacięciem, który pogodzi odmienne oczekiwania obojga.

Idealny dom? Musi mieć swój specyficzny klimat i przywoływać pozytywne myśli. Powinien być nie tylko wygodny, ale także piękny. Trudno się z tym nie zgodzić, tym bardziej że mówi to właścicielka domu i jego projektantka w jednej osobie.

Projektowanie i przebudowywanie wnętrz to wielka pasja gospodarza domu, pana Witka. Częste zmiany w jego otoczeniu stały się już niemal codziennością. Ostatnią było dobudowanie dużej werandy.

Stare domy potrafią narzucić nowym właścicielom swój styl. Kiedy Małgosia i Marek kupili liczącą kilkadziesiąt lat piękną willę z ogrodem, od razu wiedzieli, że nie zaprowadzą tu współczesnych porządków.

Gospodarze tego przestronnego domu kochają kolory. Lubią się także otaczać kolorowymi ludźmi. Efekt? Prawdziwa feeria barw.