Wnętrza

Czasem potrzeba sporo czasu, by odkryć, w jakich wnętrzach czujemy się najlepiej. A odkrywszy swój styl, stwierdzamy ze zdziwieniem, że jest on zupełnie inny od tego, w jakim był urządzony nasz dom rodzinny.

Nieoczekiwana zmiana planów czasem wychodzi na dobre. Tak było w tym przypadku. Zamiast mieszkania w mieście gospodarze kupili dom na peryferiach. A wnętrze, które miało być minimalistyczne, powoli wypełnia się sprzętami.

Marysia, dziś studentka ASP, w dzieciństwie często rysowała stary dom z zaokrągloną ścianą pełną okien. Kiedy osiem lat temu rodzice wraz z Marią i jej bratem stanęli przed blisko stuletnim domem tonącym w zieleni, pomyśleli, że bardzo przypomina ten z rysunków.

W domu cieszy oczy wszechobecne sosnowe drewno, a tuż za oknami szumią zielone sosny. Prawdziwy raj dla miłośników natury.

W środku - prosto i naturalnie. Bez zbędnych dodatków i przedmiotów rozpraszających uwagę. A za oknami mazowieckie wierzby i bezkresne łąki. Idealne miejsce dla ludzi zmęczonych wielkim miastem.

Dom w eklektycznym stylu. Dopracowany w najdrobniejszych szczegółach. Aż trudno uwierzyć, że gospodarze mieli całkiem inne wyobrażenia o rodzinnej siedzibie.

Marzena i Jarek lubią swój dom z kilku powodów. Po pierwsze, przez okna salonu mogą oglądać sarny wychodzące na brzeg znajdującego się nieopodal lasu. Po drugie, wnętrza są bardzo przestronne i pełne światła. Po trzecie, dom jest parterowy, nie martwią się więc, że mała Zuzia i Jędrzej biegają po schodach.

Choć zimną Skandynawię i gorącą Afrykę dzielą tysiące kilometrów, wnętrze w stylu będącym mieszanką trendów typowych dla tych części świata jest bardzo harmonijne. Wniosek? Przeciwieństwa nie tylko się przyciągają, ale czasem również - idealnie uzupełniają.

Dom urządzono dwadzieścia pięć lat temu, w trudnych czasach, kiedy brakowało niemal wszystkiego. Od tamtej pory niewiele się zmieniło, a mimo to wnętrze wygląda bardzo elegancko i stylowo.

Oto opowieść o tym, jak dzięki mądrym rozwiązaniom zwykły dom stał się prawie doskonały.

Proste meble z drewna, ceramiczne ozdoby i gliniane naczynia z polnymi kwiatami, a w kuchni zapach przetworów. Wchodząc do tego domu, zapominamy o dużym mieście tuż za ogrodzeniem. Wkraczamy w świat, o jakim marzą mieszczuchy.

Co zrobić, gdy trzyosobowa rodzina potrzebuje coraz więcej miejsca, a sąsiedzi zza ściany uprzykrzają życie? Wraz ze sprawdzonymi przyjaciółmi można poszukać nowego domu.

Miejsce, w którym mieszkamy, wyraża naszą osobowość tak samo jak strój, który nosimy - oto dewiza gospodarzy tego domu. Przyjrzyjmy się więc i wnętrzom, i... mieszkańcom.

Chłodna nowoczesność ocieplona starannie dobranymi drobiazgami utrzymywanymi w starym stylu. Czarno-biała kolorystyka ożywiona energetycznymi zielonymi dodatkami. Projektanci wykazali się konsekwencją naprawdę godną pochwały.

Beata jest Polką, Lubomir Bułgarem, a ich przestronny, pełen światła warszawski dom nawiązuje wystrojem do wnętrz z południa Francji - dominuje tu odcień jasnej lawendy, z dodatkiem błękitu i turkusu. Klimat prawie śródziemnomorski.

Podczas spotkań w ogrodzie przyjaciół Barbara i Sylwester zrozumieli, że w swoim mieszkaniu w bloku na zamkniętym osiedlu czują się uwięzieni. Po przeprowadzce do domu otoczonego zielenią stwierdzili, że znaleźli swe miejsce na ziemi.

W zawodzie architekta wnętrz ważny jest zarówno talent, jak i otwartość na potrzeby klienta. Urządzając ten dom, Katarzyna Mikulska-Sękalska miała zadanie znacznie ułatwione - projektowała go bowiem dla męża, dzieci i , oczywiście, dla siebie!

Dom jak dom - pomyśleli Agnieszka i Andrzej, gdy zobaczyli go po raz pierwszy. Kiedy jednak weszli do środka, oboje odnieśli wrażenie, jakby te wnętrza zostały zaprojektowane specjalnie dla nich.

Choć na pierwszy rzut oka może się wydawać, że trafiliśmy do wiekowej, zamieszkanej od dawna rezydencji, nic bardzo mylnego - dom -powstał zaledwie kilka lat temu. Co więc sprawia, że już w progu mamy wrażenie, jakbyśmy cofnęli się w czasie?

Powstał w trudnych czasach, kiedy na rynku brakowało niemal wszystkiego. W nowszych, lepszych został zmodernizowany. I tak powstał dom otwarty - dosłownie i w przenośni.

Dom został kupiony tylko na okres przejściowy. Był całkowicie wykończony, ale wyglądał dość nieciekawie. Urządzanie wnętrz na nowo, dobieranie kolorów i dodatków tak wciągnęło trzyosobową rodzinę, że pozostała tu na stałe.

Prawdziwe wyzwanie dla projektanta - połączyć pod jednym dachem dwa odmienne światy. W tym domu udało się pogodzić chłodny minimalizm z ciepłą przytulnością, stonowane barwy z mocnymi.

Niektórzy ludzie mają szczęście do domów, ale również domy mają czasem szczęście do ludzi. W przypadku tej starej willi z piękną historią obydwa stwierdzenia są prawdziwe.

Działka pod miastem miała być tylko dobrą inwestycją. Potem zaczęli w wyobraźni wznosić na niej dom. W końcu wybudowali go naprawdę.

Ten dom powstał już po wojnie, ale za to na przedwojennych fundamentach. Może dlatego tak dobrze wyglądają tu wiekowe meble z historią - rodzinne pamiątki i znaleziska z targów staroci. To one tworzą dostojny klimat, którego nie są w stanie zakłócić współczesne sprzęty. Bardzo zresztą nieliczne...

Warto mieć marzenia - nawet te najbardziej nieprawdopodobne czasem się spełniają. Najlepszym dowodem jest ten właśnie dom, wymarzony jeszcze w latach dzieciństwa.

Dla rozwojowej rodziny nawet najprzytulniejsza kawalerka staje się z czasem za ciasna. Wtedy pora pomyśleć o domu, który pomieści nie tylko wszystkich mieszkańców, ale i coraz pokaźniejszy dobytek.

Idealny dom? Musi mieć swój specyficzny klimat i przywoływać pozytywne myśli. Powinien być nie tylko wygodny, ale także piękny. Trudno się z tym nie zgodzić, tym bardziej że mówi to właścicielka domu i jego projektantka w jednej osobie.

Stare domy potrafią narzucić nowym właścicielom swój styl. Kiedy Małgosia i Marek kupili liczącą kilkadziesiąt lat piękną willę z ogrodem, od razu wiedzieli, że nie zaprowadzą tu współczesnych porządków.

Gospodarze tego przestronnego domu kochają kolory. Lubią się także otaczać kolorowymi ludźmi. Efekt? Prawdziwa feeria barw.