Studnia głębinowa

red.

Studnia wiercona z rurą osłonową o średnicy zwykle minimum 100 mm (4 cale), zakończoną filtrem umieszczonym w warstwie wodonośnej.

studnia głębinowa
Studnia głębinowa na górze z pompą zasysającą, na dole z pompa głębinową
Rys. Wawrzyniec Święcicki
Studnia wiercona z rurą osłonową. Wykonuje się ją przez wprowadzenie w grunt rur osłonowych, a następnie wpuszczenie do ich środka filtru tak, by był zagłębiony w warstwie wodonośnej. Na koniec w głąb rury osłonowej wprowadza się:

- albo przewód z koszem ssawnym podłączony do pompy samozasysającej, jeśli zwierciadło wody podczas pompowania nie opada poniżej 7 m;

- albo przewód z pompą głębinową.

Rura, w której znajduje się pompa, ma zwykle średnicę 75 lub 100 mm (3 lub 4 cale).

Studnia taka, mimo że najdroższa, jest zarazem najpewniejsza, bo umożliwia wydobywanie wody zarówno z głębokości kilku, jak i kilkudziesięciu metrów.

Z pozwoleniem czy bez. Według prawa wodnego, właściciel gruntu może bez specjalnego zezwolenia (zwanego pozwoleniem wodnoprawnym) korzystać z wód znajdujących się na jego posesji, jeśli pobór wody nie przekracza 5 m3/dobę, a wydajność pomp czerpiących wodę ze studni nie jest większa niż 0,5 m3/h. Jest to tzw. zwykłe korzystanie z wody. Głębokość studni wierconej - rozumiana jako głębokość odwiertu - nie może przekroczyć 30 m.

Zapisz się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład



Skomentuj:

Studnia głębinowa