Moda na sztuczny kamień
Na polskim rynku płytek ceramicznych króluje natura. Ceramika przypomina granit, piaskowiec lub marmur. Glazura szokuje podobieństwem do kamieni młyńskich czy... kamiennych bloków z inkaskich miast.

Ofensywa natury
Podobne trendy widać było na ostatnich międzynarodowych targach ceramiki Cersaie w Bolonii. Z jednej strony obserwujemy ofensywę produktów naśladujących kamienie naturalne (włoska Ariostea w jeden tylko dzień sprzedała ponad 40 tys. m kw. z kolekcji gresów zatytułowanej Pietre Naturali) z drugiej zaś strony ogromnie popularne są płytki w stylu antycznym i rustykanym. Włoscy designerzy sięgnęli do historii, na porowatej glazurze widać wzory azteckie, Majów, inkaskie, staroegipskie i rzymskie.
Płytka jest sztucznie postarzana, nierówna, czasami celowo uszkadzana, tak by przypominała naturalny kamień.
Najczęściej imitowane są trawertyny (w takich płytkach widać żyłki, wgłębienia, otwory), marmury i granity. Naturalny kamień to niewiarygodne bogactwo kolorów, trudne do odwzorowania. Producenci gresów muszą więc mieszać duże ilości barwników (czasami nawet kilkanaście), aby osiągnąć podobny odcień czy melanż barw. Wpływa to oczywiście na cenę - naturalne serie są drogie. Z trendu na naturę korzystają też rzecz jasna firmy wydobywające naturalny kamień; w latach 1994-98 europejski przemysł kamieniarski odnotował 18-proc. wzrost wydobycia.
Gdzie te kamienie?
Poprawianie natury
Sztuczny kamień to etap ewolucji gresów. Gres marmurowy i granitowy powstaje z mieszaniny ściśle selekcjonowanych minerałów, m.in. cyrkonu, skalenia i kobaltu. Może być stosowany nie tylko w łazienkach ale też w salonach, kuchniach, wewnątrz i na zewnątrz budynków (ze sztucznego kamienia można robić także elewacje). Marmurowe czy granitowe płytki wyglądają równie ładnie w małych mieszkaniach, jak i w luksusowych apartamentach. Zrobiona z gresu marmurowego bądź granitowego okładzina ma mniejszą grubość niż tradycyjna glazura. Sztuczny kamień występuje na rynku w dwóch rodzajach jako matowy i polerowany. Obowiązuje przy tym zasada: im barwa płytki bardziej nasycona (ciemniejsza), tym jest ona droższa. Gres jest jednorodny przez całą swoją grubość.
W porównaniu z naturalnym kamieniem i innymi odmianami gresu sztuczny kamień jest twardszy, mniej nasiąkliwy i bardziej odporny na działanie szkodliwych chemikaliów. Dla użytkownika oznacza to tyle, że gdy na posadzkę czy ścianę rozleje się kawa, herbata bądź wino ciecz w nie nie wsiąknie. Sztuczny kamień łatwo się czyści (można do tego celu użyć zwykłej czystej wody bez detergentów). Płytki mają tradycyjne prostokątne kształty; ich rozmiary to np. 20 na 25, 25 na 33,3, 33,3 na 33,3 czy 40 na 40.
Ile to kosztuje?
- Więcej o:









