Tajemnice Konstrukcji

(Red.)

Wszystkie cegły pochodzące z rozbiórki zostały przed ponownym użyciem dokładnie wyszczotkowane i wymyte roztworem kwasu solnego, a po postawieniu murów ponownie umyte wodą pod ciśnieniem.

Uwaga! Takie mycie, kiedyś często praktykowane, dziś uważane jest za szkodliwe - roztwór kwasu wnika bowiem w strukturę cegły i może być powodem przyspieszonej korozji muru, jak i nałożonych tynków.

System szachulcowy w klasycznym wiejskim domu to drewniana konstrukcja, którą wypełniają cegły. Ściany takie są zimne, dlatego prezentowanemu domowi postanowiono nadać tradycyjny wygląd, ale zmienić technologię budowy tak, by można je było należycie ocieplić.

Elewacje. Deski uzyskane w wyniku pocięcia belek wzdłuż na 5-centymetrowej grubości elementy przykręcono śrubami do ścian. Partie ścian z atrapą muru pruskiego mają zewnętrzne elewacje z połówek cegły kratówki. Pozostałe przestrzenie między deskami wypełnione zostały bądź styropianem, siatką i tynkiem, bądź też połówkami cegły z rozbiórki układanymi w fantazyjną jodełkę.

Dach pokryty został dachówką marsylką, charakterystyczną dla starych domów polskich. Krokwie mają 30 cm wysokości, a wszystko po to, aby między dachem a sufitem zmieściło się ocieplenie, a krokwie były jeszcze widoczne od wewnątrz (wystają na 8 cm). W holu domu widoczna jest też belka kalenicowa, której wymiary też są nietypowe i wynoszą 30 cm×30 cm.

Ze względu na duże przekroje krokwi i belki kalenicowej potrzebne były również masywne elementy na więźbę dachową. Ustalono, że takie przekroje można uzyskać z sosen liczących około 120 lat. Odpowiednie drewno znaleziono nieopodal granicy, ale po niemieckiej stronie, i stamtąd zwieziono do Poznania.

Skomentuj:

Tajemnice Konstrukcji